IV SA/Wr 132/11

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia .... w przedmiocie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. We wniosku złożonym w dniu 2 sierpnia 2011 r. na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, która ma orzeczoną I grupę inwalidztwa. Sam skarżący również jest osobą niepełnosprawną (g.). Dodał, że łączny ich dochód wynosi 3.296, 01 zł. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2011 r. skarżący poinformował, że ich wydatki kształtują się następująco: czynsz za mieszkanie- 350 zł; opłata za energię elektryczną- 105, 48 zł; za telefon- 55, 11 zł; za gaz- 23 zł; koszt lekarstw- 87, 20 zł. Oświadczył, że jest w stanie uiścić opłaty sądowe w wysokości 200-250 zł. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 u.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.s.a.) wówczas Sąd może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym. Podniesione przez skarżącego w toku postępowania okoliczności wskazują na zasadność uwzględnienia wniosku w części. Konieczność partycypowania przez skarżącego w opłatach sądowych znajduje uzasadnienie w posiadanej przez niego sytuacji materialnej, w szczególności, iż sam wnioskodawca przyznał, iż jest w stanie uiszczać opłaty sądowe w wysokości 200-250 zł, gdy tymczasem ewentualnym i jedynym kosztem sądowym, który wymagałaby opłacenia przez skarżącego w przyszłości, będzie wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Z kolei mając na uwadze etap postępowania i stawki wynagrodzenia jakie za sporządzenie skargi kasacyjnej mogą domagać się zawodowi pełnomocnicy uznać należało, że wniosek w zakresie ustanowienia adwokata jest zasadny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.