IV SA/Wr 132/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Z. R. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 132/14 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia : wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata pozostawić bez rozpoznania. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 28 maja 2014 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata wskutek upływu terminu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Skarżący pismem z dnia 3 czerwca 2014 r. wniósł sprzeciw od tego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Z treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony w terminie, co powoduje utratę mocy zaskarżonego zarządzenia i sprawa wszczęta wnioskiem skarżącego o ustanowienie adwokata podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Z potwierdzenia odbioru wynika, że w dniu 2 czerwca 2014 r. skarżący odebrał osobiście powyżej wskazane zarządzenie wraz z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia. Skarżący wniósł sprzeciw dnia 3 czerwca 2014 r., a więc w ustawowym terminie. Ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany przez Sąd do wypełnienia, podpisania i przesłania –wraz z określonymi dokumentami - urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku, który nie został złożony na urzędowym formularzu. Skarżący odebrał to pismo dnia 11 kwietnia 2014 r. W odpowiedzi na wskazane wyżej wezwanie do dnia dzisiejszego skarżący nie przesłał wyżej wskazanego formularza. Z treści art. 262 p.p.s.a. wynika, że przepisy dotyczące prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata na wniosek strony stosuje się odpowiednio do strony korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący winien złożyć wniosek o ustanowienie adwokata na urzędowym formularzu, gdyż znajdują tu odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata na zasadach prawa pomocy, a więc i art. 252 § 2 p.p.s.a. stanowiący, że wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu upływał bezskutecznie dnia 18 kwietnia 2014 r. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 257 stanowi, że wniosek o przyznane prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Skoro zatem wniosek skarżącego o przyznane prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie został złożony na urzędowym formularzu, należało zgodnie z wyżej powołanymi przepisami prawa – pozostawić bez rozpoznania, co orzeczono na wstępie.