IV SA/Wr 133/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 28 lutego 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek W. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia skargi była choroba, którą określił jako "kardiologiczne obłożne schorzenie" oraz konieczność przejścia kilkudniowej rehabilitacji. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie lekarza sądowego przy Sądzie Okręgowym we W., z którego wynika, że skarżący nie mógł stawić się na wezwanie tego Sądu w dniu 13 stycznia 2012 r. z powodu choroby. Jako przewidywany termin zdolności do stawiennictwa wskazano 30 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 p.p.s.a. to uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że będące przedmiotem skargi postanowienie Wojewody [...] z dnia 12 grudnia 2011 r. doręczone zostało na adres skarżącego w dniu 22 grudnia 2011 r. Odbiór przesyłki pokwitował skarżący osobiście. Skarga została złożona w dniu 6 lutego 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 stycznia 2012 r. co oznacza, że skarga jest spóźniona. Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika z przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego, dzień 30 stycznia 2012 r. był ostatnim dniem jego niedyspozycji z powodu choroby. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 6 lutego 2012 r. Skarżący uzupełnił również na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, brak formalny wniosku poprzez nadesłanie skargi. Skarżący dochował zatem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W omawianej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał chorobę określając ją jako "kardiologiczne obłożne schorzenie". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że do okoliczności faktycznych, które uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu zalicza się chorobę. Jednak tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej – choroba musi mieć charakter niespodziewany (lub wystąpić musi nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć), a strona winna przedstawić zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności (zob. post. NSA z dnia 4 listopada 2010 r., I OZ 839/10, LEX nr 742094). W ocenie Sądu skarżący wykazał brak winy w uchybieniu terminu. Z przesłanego zaświadczenia lekarskiego wynika, że cierpiał na schorzenie ze strony układu krążenia. Z uwagi na charakter tej choroby należy uznać, że w istocie uniemożliwiała ona skarżącemu złożenie skargi w ustawowym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.