IV SA/Wr 136/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia : odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 7 kwietnia 2009 r. W. B. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych [...] z dnia [...]r. nr [...] w odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 14 kwietnia 2009 r. W dniu 16 kwietnia 2009 r. skarżąca przesłała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W dniu 22 kwietnia 2009 r. przesłano skarżącej formularz PPF oraz zobowiązano ją do odesłania wypełnionego formularza wraz z dowodami potwierdzającymi wysokość dochodów skarżącej, oraz osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, a także innych dokumentów wskazanych w wezwaniu. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2009 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W dniu 20 maja 2009 r. skarżąca przesłała do Sądu pismo w którym opisała swoją sytuację życiową i zdrowotną, stwierdzając, że nie zależy jej na radcy prawnym ani na adwokacie, wyraża jednak żal i zdziwienie, że Sąd pozostawił jej "dokumenty bez rozpatrzenia". W związku z tym pismem, zarządzeniem z dnia 29 maja 2009 r. wezwano skarżącą do oświadczenia, czy pismo które wpłynęło do Sądu w dniu 22 maja 2009 r. zawiera sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 maja 2009 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 6 czerwca 2009 r. skarżąca przesłała do Sądu pismo w którym oświadczyła, że nie wnosi sprzeciwu od zarządzenia i prosi o rozpoznanie jej sprawy. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2009 r. (doręczonym w dniu 11 czerwca 2009 r.) ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie uiściła należnej opłaty. Nadesłała Sądowi jedynie w dniu 20 czerwca 2009 r., pismo w którym poinformowała, iż nie ma żądanej w wezwaniu kwoty i prosi o poczekanie do 5 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3). Skoro zatem skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uiściła należnego wpisu sądowego, wniesiona przez nią skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono na wstępie na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa.