IV SA/Wr 136/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant: Aneta Januszkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku postanawia odmówić dopuszczenia B. K. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika postępowania , Zgodnie z art. 33 § 2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uczestnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Kategoria interesu prawnego nie została wprawdzie wyjaśniona ani w tym przepisie, ani w przepisie art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego, jednak w orzecznictwie sądowoadministracyjnym została uwypuklona teza, że interes prawny ma charakter materialnoprawny. Oparty więc jest na normach administracyjnego prawa materialnego - musi zatem istnieć norma prawna, przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwość wydania określonego aktu. We wniosku o dopuszczenie żony w charakterze uczestnika postępowania, wniesionym na rozprawie, skarżący żądanie to uzasadnił tym, że na skutek błędnego działania organów na żonie spoczął obowiązek zapewnienia bytu rodzinie. Związek małżeński został zawarty w dniu 15 lutego 1985 r., posiadają wspólność majątkową. Dzięki żonie skarżący ma możliwość i prawo chodzenia do lekarza, gdyż w chwili obecnej jest zarejestrowany u żony jako członek rodziny. Także obecnie jest na wyłącznym utrzymaniu żony. Oceniając te okoliczności Sąd uznał, że interes jaki miałby uzasadniać dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu B. K. nie wywodzi się ani z przepisu prawa materialnego, ani procesowego, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę te normy prawne, w obrębie których orzekały organy administracyjne. Należy przyjąć, iż okoliczności te mogą świadczyć o istnieniu interesu faktycznego B. K. Jednakże tego rodzaju kategoria prawna nie uzasadnia dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stąd też Sąd – na podstawie art. 33 § 2 powołanej na wstępie ustawy – postanowił jak w sentencji.