IV SA/Wr 136/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku postanawia: oddalić wniosek o wyłącznie od rozpoznania niniejszej sprawy Sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków. Skarżący S. K. złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania jego sprawy Sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków z tym uzasadnieniem, że sędzia brała udział w rozpoznaniu w Sądzie Okręgowym, Wydział X Gospodarczy we Wrocławiu sprawy o sygn. akt XGa 41/98 i podpisał się pod wyrokiem ogłoszonym w powyższej sprawie w dniu 8 lutego 1998 r. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W dniu 1 czerwca 2010 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wanda Wiatkowska-Ilków złożyła oświadczenie, w którym podała, że w sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki, przewidziane w przepisach art. 18 i art. 19 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie jej jako sędziego. Jednocześnie przyznała, że wykonując obowiązki sędziego w Sądzie Okręgowym Wydziale X Gospodarczym we Wrocławiu orzekała w sprawie (lub sprawach) której stroną był S. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziego nie jest zasadny. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a., normują dwie sytuacje, które uzasadniają wyłączenie sędziego od rozpoznania prawy, a mianowicie: po pierwsze, gdy spełniona została ustawowa przesłanka wyłączenia, a po drugie, gdy między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosownie do art. 18 p.p.s.a. wyłączenie sędziego z mocy ustawy od rozpatrzenia sprawy ma miejsce w następujących sytuacjach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. strona wnosząca o wyłączenie sędziego powinna uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2008 r. (sygn. akt II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008/6 póz. 97) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż celem instytucji wyłączenia sędziego (sędziów) na zasadzie art. 19 p.p.s.a. jest zapewnienie obiektywizmu sądu, nie może być ona traktowana jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów. Wprawdzie stosownie do art. 19 p.p.s.a. wystarczające jest, jeżeli wniosek jedynie uprawdopodabnia istnienie przyczyn budzących wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego, którego wyłączenia strona się domaga, niemniej jednak przyczyny te należy wywieść z konkretnych faktów i okoliczności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Wandy Wiatkowskiej-Ilków w powyższej sprawie. Argumentacja skarżącego przedstawiona we wniosku ograniczyła się jedynie do wskazania, że ma on zastrzeżenia do tego, że Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków orzekała w sprawie o sygnaturze XGa 41/98 w toczącej się w roku 1998 przed Sądem Okręgowym, Wydział X Gospodarczy we Wrocławiu, w której był on stroną. Powyższe postępowanie miało miejsce w sądzie powszechnym i nie dotyczyło utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku, a skarżący nie uzasadnił na czym opiera przeświadczenie o istnieniu okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zdaniem Sądu, przedstawiony przez wnioskodawcę powód wyłączenia sędziego, także w związku z treścią złożonego przez niego oświadczenia, nie jest obiektywnie uzasadniony i nie stanowi podstawy wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie. Należy w tym miejscu powołać także stanowisko Sądu Najwyższego, który w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55 podkreślił, że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego". W tej sytuacji na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.