IV SA/Wr 136/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J. G. z dnia [...], (brak numeru) w przedmiocie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lutego 2011 r. G. S. wniósł skargę, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J.-Z. z dnia 2 lutego 2011 r., (brak numeru) w przedmiocie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi jako wniesionej bez wyczerpania środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja została wydana w pierwszej instancji, dlatego też zgodnie z przepisami kpa, stronie niezadowolonej z powyższego rozstrzygnięcia, przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Skarżący z tego uprawnienia nie skorzystał, wnosząc bezpośrednio skargę do sądu administracyjnego. Mimo, że Sąd zauważa, iż zaskarżona decyzja nie zawierała pouczenia o przysługującym stronie środku odwoławczym, to jednak podkreślenia wymaga, że brak takiego pouczenia nie może kształtować właściwości sądu administracyjnego, a w konsekwencji nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania przez sąd skargi wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych (zob. też postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt IV SA/Wr 527/07, LEX 345974). Z art. 112 kpa wprawdzie wynika, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, zapis ten jednak sprowadza się w niniejszej sprawie do ewentualnej możliwości zgłoszenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że błędnym pouczeniem jest również brak pouczenia o środkach odwoławczych (wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 924/07, LEX 516101). Sąd informacyjnie wskazuje, że skarżący w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia jego skargi przez Sąd może zwrócić się do organu z wnioskiem o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania. Innymi słowy, oznacza to, że skarżącemu przysługuje prawo zwrócenia się do organu I instancji z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Mając wskazane okoliczności na względzie, należy stwierdzić, iż przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu nie został wyczerpany środek zaskarżenia, jaki służył skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji właściwym w sprawie. Tym samym, nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do Sądu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.