IV SA/Wr 136/16

|Sygn. akt IV SA/Wr 136/16 | | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 19 września 2016 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), , Sędziowie, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędzia NSA Henryk Ożóg, , , Protokolant, starszy asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 września 2016 r., sprawy ze skargi K. K., na niewykonanie przez Zarząd Spółki [...] sp. z o.o. w N., wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 9 września 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wr 133/15, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, , wymierza Zarządowi Spółki [...] sp. z o.o. w N. grzywnę w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych;, dalej idącą skargę oddala;, zasądza od Zarządu Spółki [...] sp. z o.o. w N. na rzecz skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, sądowego., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. w sprawie IV SAB/Wr 133/15 zobowiązał Zarząd Spółki [...] Spółka z o.o. w N. do rozpoznania wniosku skarżącej K.K. z dnia 20 maja 2015 r. w terminie 14 dni od daty otrzymania wyroku z uzasadnieniem wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Stwierdził też, że bezczynność Zarządu Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Odpis prawomocnego opisanego wyżej wyroku skarżąca otrzymała 6 listopada 2015 r. co potwierdziła własnoręcznym podpisem. W dniu 24 listopada 2015 r. organ zwrócił się do skarżącej o szczegółowe wskazanie, jakich informacji publicznych żąda. Podał, że wskazane dane we wniosku z dnia 20 marca 2015 r. dotyczą systemów komputerowych i elektronicznych zbiorów bez wskazania konkretnych informacji publicznych. Stwierdził, że po skonkretyzowaniu wniosku udostępnione zostaną informacje będące publicznymi zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. W dniu 3 grudnia 2015 r. skarżąca skierowała do organu pismo, w którym wyjaśniła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał oceny sprawy i wniosku zarówno w ujęciu podmiotowym, ale także przedmiotowym. W uzasadnieniu w sposób dostatecznie szczegółowy przedstawił zakres wniosku. Podziela tezy powyższego wyroku. Stwierdziła też, że nie uważa za zasadne dokonywanie jakiejkolwiek wykładni, modyfikacji omawianego orzeczenia. Wezwała do wykonania wyroku. Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. – doręczonym organowi w dniu 12 stycznia 2016 r. skarżąca wezwała stronę do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 133/15. Skargą datowaną na 16 marca 2016 r. – doręczoną organowi 18 marca 2016 r. wnioskodawczyni zwróciła się do tutejszego Sądu o wymierzenie organowi grzywny stosownie do postanowień art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z niewykonaniem przez Zarząd Spółki [...] Spółka z o.o. w N. wyroku tut. Sądu z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 133/15. Przedstawiła czynności podejmowane przez organ i jej odpowiedź na pismo organu z 24 listopada 2015 r. Stwierdziła też, że spełniła przesłanki określone w art. 154 § 1 p.p.s.a. polegające na wezwaniu organu do wykonania wyroku. Wezwanie zostało doręczone organowi w dniu 12 stycznia 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub o umorzenie postępowania. Stwierdził, że skarżąca nie sprecyzowała wniosku o udzielenie informacji publicznej dlatego spółka zwróciła się do zainteresowanej o skonkretyzowanie swojego wniosku, mailem z dnia 27 listopada 2015 r. Jednak w sytuacji wystąpienia ze skargą na nie wykonanie wyroku spółka uwzględniając skargę, żądane we wniosku informacje skarżącej przekazała pismem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Stwierdziła też, że jej bezczynność w tym zakresie nie była rażącym naruszeniem prawa gdyż skarżąca nie konkretyzując swojego wniosku o udzielenie informacji publicznej uniemożliwiła w dużej mierze sporządzenie takowej, zakres przekazanej jest dokładną odpowiedzią na żądane informacje. Z uwagi na powyższe wniosła o oddalenie skargi lub o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Żądanie skargi oparte zostało na art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Przepis ten stanowi: W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1). Wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny, zaistniały bowiem przesłanki określone w § 1 art. 154. Organ w dacie jej wniesienia nie wykonał wyroku w sprawie IV SAB/Wr 133/15 a skarżąca pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. wezwała organ do wykonania wyroku. Organ wyrokiem tut. Sądu z dnia 9 września 2015 r. został zobowiązany do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 20 marca 2014 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ prawomocnego wyroku z klauzulą prawomocności. Taki dokument organ otrzymał w dniu 6 listopada 2015 r. Zatem termin do wykonania wyroku upłynął 20 listopada 2015 r. Do tego czasu skarżący nie podjął żadnej czynności. Pierwsza czynność w tej sprawie została dokonana przez organ po upływie wskazanego terminu. Dopiero w dniu 27 listopada 2015 r. zobowiązany wysłał do zainteresowanej maila zawierającego wezwanie do sprecyzowania wniosku. W ocenie Sądu pytania zawarte we wniosku, nie wymagały wyjaśnienia. Jeżeli jednak, jak podkreślał na rozprawie pełnomocnik organ miał wątpliwości co do informacji określonych we wniosku symbolami to powinien po pierwsze, w terminie rozpoznać tę część wniosku, która nie budziła żadnych wątpliwości, po drugie w dniu 3 grudnia 2015 r. otrzymał w tej sprawie stanowisko zainteresowanej, która oświadczyła, że w jej ocenie wniosek jest zrozumiały, nie wymaga sprecyzowania i takiego wyjaśnienia – sprecyzowania nie przedstawi. Zatem sytuacja w sprawie była jednoznaczna w dniu 3 grudnia 2015 r. Sąd zauważa, że w sprawie IV SAB/Wr 133/15 Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku bez wskazania w jaki ma to nastąpić sposób. Jeżeli wniosek w ocenie organu nie mógł być rozpoznany poprzez przekazanie dokumentów to powinien być rozstrzygnięty w innej formie – pisma lub decyzji albo przekazania dokumentów zgodnie z tym jak interpretował wniosek organ. Tymczasem organ nie podjął żadnych czynności do dnia 14 kwietnia 2016 r., blisko po miesiącu od otrzymania skargi zdecydował o wysłaniu dokumentów (skarga doręczona organowi 18 marca 2016 r.). We wskazanych okolicznościach, mając na uwadze również treść § 6 art. 154 p.p.s.a, który określa maksymalną kwotę grzywny Sąd uznał, że adekwatną grzywną będzie kwota 500 zł. Sąd ponadto stwierdza, że nie mogło być uwzględnione żądanie skarżącej zawarte w jej piśmie z dnia 4 maja 2016 r., które zawierało żądanie uzupełnienia skargi przez stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Żądanie skarżącej oparte jest na art. 154 p.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje dokonania takich ustaleń (w ramach wniosku opartego na powyższym przepisie). W tym też zakresie Sąd oddalił wniosek skarżącej (pkt II wyroku). Nie mógł być również uwzględniony wniosek organu o oddalenie skargi w związku z rozpoznaniem wniosku skarżącej z dnia 20 marca 2015 r. i jego, jak twierdził pełnomocnik, bezprzedmiotowością na dzień orzekania. Art. 154 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie bowiem stanowi, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi – a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania albo oddalenia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak wyżej. H.B. 3.10.2016 r.