IV SA/Wr 136/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Fundacji A w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2018 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Fundacji A w K. na uchwałę Zarządu Powiatu K. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o powierzenie realizacji zadania publicznego postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 marca 2018 r. Postanowieniem z dnia 28 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Fundacji A w K. na opisaną w sentencji uchwałę Zarządu Powiatu K. w przedmiocie rozwiązania umowy o powierzenie realizacji zadania publicznego z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi. W przewidzianym prawem terminie zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła skarżąca. Fundacja wskazała, że nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, a o tym, że wezwanie zostało wysłane na adres Fundacji przy ul. [...] w K., w dniu 23 stycznia 2018 r., że adresat był nieobecny, oraz, że pozostawiono awizo, skarżąca dowiedziała się z postanowienia odrzucającego skargę. Skarżąca, po otrzymaniu ww. postanowienia, dokonała uzupełnienia braków formalnych skargi i złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, albowiem o fakcie skierowania do niej wezwania do uzupełnienia skargi dowiedziała się dopiero z dniem doręczenia postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 28 marca 2018 r. w sprawie IV SA/Wr 136/18. Żadne awizo dotyczące przesyłki nie zostało pozostawione w skrzynce pocztowej Fundacji, a w każdym razie ich tam nie znaleziono. Fundacja wykazała dowodami, że boryka się już od dłuższego czasu z nienależytym doręczaniem przesyłek na swój adres. Fundacja już kilkakrotnie składała skargi na funkcjonowanie doręczycieli w obwodzie adresowym. Po złożeniu skargi sytuacja ulega poprawie, by następnie powrócić do stanu sprzed skargi. Przesyłki albo w ogóle nie trafiały do Fundacji (nie pozostawiano awizo, mimo oczekiwania przesyłki przez Fundację), albo nosiły ślady otwierania. Zmusiło to Fundację do wystosowania skargi do Centrali Poczty Polskiej. W konsekwencji w skrzynce odbiorczej Fundacji nigdy nie zostało pozostawione awizo dotyczące przesyłki z Sądu w sprawie niniejszej, Fundacja uchybiła terminowi do uzupełnienia skargi kasacyjnej bez swojej winy, a Fundacja o wezwaniu dowiedziała się dopiero 9 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, co następuje: Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Mając na uwadze powyższe dojść należy do przekonania, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniało Sąd do skorzystania z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Jak bowiem wynika z akta administracyjnych sprawy na kopercie i potwierdzeniu odbioru zarządzenia brak jest informacji o miejscu umieszczenia zawiadomienia. Jest tylko informacja o tym, że przesyłki nie podjęto z placówki pocztowej. Tym samym przyjąć trzeba było, iż przy ustalaniu terminowości uzupełnienia braku formalnych, przesyłka nie została doręczona w sposób prawidłowy. Skoro zatem stwierdzono, że zarządzenie o uzupełnieniu braków formalnych nie zostało doręczone w sposób prawidłowy i brak było podstaw do odrzucenia skargi zasadnym jest uchylenie postanowienia z dnia 28 marca 2018 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia braków formalnych został rozpatrzony powyższym postanowieniem uchylającym postanowienie z dnia 28 marca 2018 r. (sygn. IV SA/Wr 136/18), gdyż jako dalej idące postanowienie nie wymaga dodatkowego przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ponadto jak wynika z akt sprawy skarżący uzupełnił te braki.