IV SA/Wr 136/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w K. na uchwałę Zarządu Powiatu K. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o powierzenie realizacji zadania publicznego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. | | Pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. Fundacja [...] w K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Zarządu Powiatu K. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o powierzenie realizacji zadania publicznego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2018 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie skarżąca Fundacja nie dołączyła do skargi dokumentu pozwalającego na ustalenie, czy osoba która podpisała skargę jest uprawniona do dokonywania czynności w postępowaniu w imieniu Fundacji, co uniemożliwiało nadanie skardze biegu. W tej sytuacji Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została skierowana do skarżącej na adres wskazany w skardze, to jest [...]. Na przesyłce zawierającej wezwanie Sądu poczta poczyniła zapisy, że w dacie podjęcia próby doręczenia, to jest dnia 23 stycznia 2018 r. przesyłki nie doręczono adresatowi, gdyż był nieobecny. Przesyłka była dwukrotnie awizowania i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 6 lutego 2018 r. a wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 13 lutego 2017 r. Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie wskazuje, że nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. doręczyciel dwukrotnie awizował przesyłkę. Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania stronie skarżącej w dniu 6 lutego 2018 r. nastąpiło w sposób przewidziany prawem. Wobec nieuzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogu formalnego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.