IV SA/Wr 138/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Pismem z dnia 8 lutego 2008 r. H. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. W skardze H. J. jednocześnie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] Nr [...], a więc decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Podnosząc w skardze zarzut naruszenia przez organy orzekające w sprawie przepisów obowiązującego prawa, skarżąca domagała się wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Wniosku tego jednak w żaden sposób nie uzasadniła. Nie przywołała tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem wnioskodawca winien wskazać we wniosku na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Muszą mieć one charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Reasumując skarżąca nie wykazała, nawet nie uprawdopodobniła przesłanki, która dawałaby podstawę do wstrzymania decyzji organu I instancji. Tym samym, mając na względzie brzmienie art. 63 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.