IV SA/Wr 138/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta B. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Alimentacyjnych i Dodatków Mieszkaniowych Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] października 2016 r. orzekającą o odmowie przyznania K. Ł. (dalej: skarżąca) świadczenia wychowawczego na dziecko. W zaskarżonej decyzji pouczono ją o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem SKO w W., w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżąca odebrała decyzję w dniu 5 stycznia 2017 r. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła, za pośrednictwem SKO w W., w dniu [...] lutego 2017r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi jako wniesionej z przekroczeniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącej w dniu 5 stycznia 2017 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 8 lutego 2017 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 6 lutego 2017 r. (poniedziałek). W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 ppsa. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, na podstawie wyżej powołanego przepisu prawa, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.