IV SA/Wr 138/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, Sędziowie: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Radom, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 lipca 2025 r. sprawy ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 7 stycznia 2025 r. nr SKO/PS-411/172/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi E. R. (dalej: strona, skarżący) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (dalej: SKO, organ drugiej instancji, organ odwoławczy) z dnia 7 stycznia 2025 r. (nr SKO/PS-411/172/2024) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Chocianów z dnia 31 października 2024 r. (nr DP.4202.154.1.2024) wydanej w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia 31 października 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Chocianów (dalej: organ pierwszej instancji) przyznał stronie pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów naprawy dachu i ocieplenia budynku oraz wyremontowanie kuchni w miesiącu październiku 2024 r. w wysokości 776 zł. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 6 listopada 2024 r. Pismem z dnia 25 listopada 2024 r., nadanym na poczcie w tym samym dniu, strona wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. W powołanym na wstępie postanowieniu, SKO, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) stwierdziło, że odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu tego postanowienia organ wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji (wraz z pouczeniem o prawie do jej zaskarżenia) została doręczona stronie w dniu 6 listopada 2024 r. Ustawowy termin na zaskarżenie tej decyzji w drodze odwołania mijał w dniu 20 listopada 2024 r. Strona wniosła tymczasem odwołanie w dniu 25 listopada 2024 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Pismem z dnia 17 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie SKO z dnia 7 stycznia 2025 r. (nazwaną przez stronę "odwołaniem"), w której wniósł o zmianę tego postanowienia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że w sprawie organ odwoławczy poprawnie ustalił okoliczności faktyczne w zakresie dotyczącym niezachowania przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania, czego w istocie skarżący nie kwestionuje. Zwróciło uwagę, że termin z art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie powoduje konieczność stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie SKO o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 31 października 2024 r., wydanej w sprawie przyznania stronie pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów naprawy dachu i ocieplenia budynku oraz wyremontowanie kuchni w miesiącu październiku 2024 r. w wysokości 776 zł. W podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia organ powołał przepis art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. W ocenie Sądu, w sprawie nie doszło do naruszenia tych przepisów przez SKO. Innymi słowy, zaskarżone postanowienie znajduje umocowanie w przepisach prawa. Przepis art. 134 k.p.a. w zakresie znajdującym zastosowanie w sprawie stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Taka redakcja przepisu nie pozostawia wątpliwości, że stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest obowiązkiem organu odwoławczego w każdym przypadku, gdy takie uchybienie ma miejsce. W orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę, że stosując normę z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy obowiązany jest ustalić dwie okoliczności, tj. datę doręczenia decyzji stronie oraz datę wniesienia przez nią odwołania. W punkcie wyjścia do dalszych rozważań należy wskazać na treść art. 129 § 2 k.p.a. z którego wynika, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Warto w tym miejscu dodać, że termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem prekluzyjnym, co oznacza, iż jego uchybienie skutkuje bezskutecznością wniesionego odwołania, a jego upływ organ odwoławczy ma obowiązek uwzględnić z urzędu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 340/20, dostępny na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, decyzję organu pierwszej instancji z dnia 31 października 2024 r. skarżący otrzymał w dniu 6 listopada 2024 r., co potwierdza data odbioru tej decyzji przez stronę, uwidoczniona na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Tym samym, zasadnie organ drugiej instancji uznał, iż termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upływał z dniem 20 listopada 2024 r. (środa). Dzień 20 listopada 2024 r. był bowiem czternastym dniem licząc od dnia następnego po dniu w którym skarżącemu doręczona została decyzja organu pierwszej instancji. Z niespornych, bo i nie kwestionowanych przez skarżącego ustaleń organu drugiej instancji wynika, że strona wniosła odwołanie w dniu 25 listopada 2024 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano odwołanie. W świetle tych faktów, zasadnie organ odwoławczy ocenił, że odwołanie strony od decyzji z dnia 31 października 2024 r. zostało wniesione z przekroczeniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 129 § 2 k.p.a. W konsekwencji, prawidłowo organ ten zastosował w danym stanie faktycznym dyspozycję art. 134 k.p.a. czego konsekwencją było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) Sąd wniesioną w sprawie skargę w całości oddalił. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.