IV SA/Wr 139/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji pierwszej instancji w sprawie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. W piśmie sporządzonym dnia [...] r., złożonym dnia [...] r. bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, A. C. zawarł skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. z dnia [...] r., Nr [...] , w przedmiocie stwierdzenia z urzędu nieważności decyzji Dyrektora Zakładu karnego Nr [...] we W. , Nr [...] , z dnia [...] r. w sprawie uznania uprawnień skarżącego do pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe oraz decyzji Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "upsa"). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Według art. 15 kpa postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Art. 127 kpa stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1); a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Decyzja Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. z dnia [...] r., Nr [...] , ma charakter pierwszoinstancyjny. Przysługuje od niej odwołanie do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, który jest organem drugiej instancji. Wynika to z przepisów art. 31 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 207, poz.1761 z późn. zm.). W sytuacji, gdy skarga A. C. została wniesiona od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, stosownie do dyspozycji art. 52 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 upsa, skargę należało odrzucić.