IV SA/Wr 139/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. H. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego. W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Sądu, skarżąca zwróciła się o "anulowanie wszystkich jej spraw". W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, po wcześniejszym wezwaniu skarżącej do złożenia stosownego oświadczenia uznał, iż pismem tym cofnęła ona skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z czym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej na wstępie ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie wyżej wskazanego przepisu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co orzeczono w sentencji.