IV SA/Wr 142/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 142/09 oddalającego skargę L. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy w formie pieniężnej lub rzeczowej w celu ekonomicznego usamodzielnienia się postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 142/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę L. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy w formie pieniężnej lub rzeczowej w celu ekonomicznego usamodzielnienia się. Pismem z dnia 6 lipca 2009 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Wyrok ten doręczono skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2009 r., zaś postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 września 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 19 listopada 2009 r. pełnomocnik z urzędu L. F. – adwokat M. H. K. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazała, że pismo informujące o ustanowieniu ją pełnomocnikiem z urzędu wysłano do kancelarii adwokackiej listem zwykłym, który otrzymała w dniu 16 października 2009 r. Pismo Okręgowej Rady Adwokackiej we W. wskazywało jedynie sygnaturę akt sprawy oraz informację, iż został wyznaczony pełnomocnik w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 2 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego otrzymał kolejne pismo Okręgowej Rady Adwokackiej we W., w którym poinformowano o błędnie wskazanej sygnaturze i podano prawidłową sygnaturę. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że po otrzymaniu pierwszego pisma Okręgowej Rady Adwokackiej we W. niezwłocznie zwrócił się do skarżącego o udzielenie pisemnego pełnomocnictwa. Po otrzymaniu informacji o sprostowaniu błędnej sygnatury pełnomocnik skarżącego złożył w Sądzie pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego i próbował osobiście zapoznać się z aktami sprawy. Otrzymał jednak informację, że akta są niedostępne, wobec czego polecono mu kontakt telefoniczny w następnym tygodniu. W dniu 10 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego ponownie skontaktował się z Wydziałem Informacji Sądowej tut. Sądu w celu zapoznania się z aktami sprawy. Otrzymał informację, że akta te są w dalszym ciągu niedostępne. Dopiero w dniu 17 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i w tym dniu powziął wiadomość, że w dniu 2 lipca 2009 r. został wydany wyrok oddalający skargę L. F. Zdaniem pełnomocnika, dopiero od dnia 17 listopada 2009 r. zaczął biec termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 2 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U., nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, niepubl.). W ocenie Sądu skarżący w sposób oczywisty wykazał brak winy w uchybieniu terminowi. Prawomocne postanowienie Sądu o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu dotarło do wyznaczonego pełnomocnika skarżącego po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie dominuje pogląd, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. Z akt sprawy wynika, że dopiero w dniu 17 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten pełnomocnik skarżącego wniósł dnia 18 listopada 2009 r., a więc termin siedmiodniowy nie został przekroczony. Z tych względów, na podstawie art. 86 §1 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.