IV SA/Wr 143/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Protokolant Robert Hubacz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie Odmowy skierowania do wojskowej komisji lekarskiej w celu zmiany kategorii zdrowia oddala skargę. IV SA/Wr 143/07 Uzasadnienie Przedmiotem skargi wniesionej przez P. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W. z dnia [...] r., Nr [...] , wydana na podstawie art. 29 ust. 1, 2 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 ze zm. ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymująca w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień w L. z dnia [...] r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 § 1 , art. 107 § 1 k.p.a., art. 29 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 ze zm. ), odmawiającą skierowania skrzącego do wojskowej komisji lekarskiej. Pismem z dnia [...] r. P. R. wniósł o ponowne skierowanie na komisję lekarską celem przywrócenia właściwej kategorii zdrowia. W motywach wniosku podniósł, że w [...] r. przedstawił zaświadczenie lekarskie, z którego wynikało, iż musi poddać się zabiegowi w Wojewódzkim Szpitalu we W. na Oddziale Urologii. Wskazał, że składając zaświadczenie występował o odroczenie na okres leczenia, a nie o zmianę kategorii zdrowia, natomiast leczenie zakończyło się w miesiącu [...] r., pełnym wyleczeniem. Do wniosku załączył kserokopię karty informacyjnej Nr [...] z dnia [...] r., wyniki badań przeprowadzonych przed zabiegiem oraz po zabiegu, a także kserokopię zaświadczenia lekarza specjalisty. Wojskowy Komendant Uzupełnień w L. w motywach decyzji pierwszoinstancyjnej wskazał, że w dniu [...] r. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. uznała Wnioskodawcę za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju przyznając kategorię "D". W opinii organu wojskowego skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek żołnierza rezerwy może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Ze względu na brak takich potrzeb nie ma możliwości skierowania wnioskodawcy do wojskowej komisji lekarskiej. W odwołaniu skarżący wniósł o uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej, podając, że dopiero w [...] r. dowiedział się, że od dnia [...] r. IV SA/Wr 143/07 posiada kategorię "D", zaś w tym samym miesiącu Komisja Lekarska Komendy Policji we W. uznała go za całkowicie zdrowego i zdolnego do służby w Policji, zaś wpisu do książeczki wojskowej- dotyczącego zmiany kategorii zdolności z "A" na "D" dokonano dopiero w momencie złożenia podania o odbycie służby zastępczej w Policji. Zdaniem strony powołane w decyzji pierwszoinstancyjnej przepisy nie dotyczą jego osoby. W motywach decyzji ostatecznej Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego we W. podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie braku podstaw prawnych do kierowania szeregowego rezerwy do orzekania przez komisję lekarską. W tym aspekcie powołał przepisy art. 29 ust. 1, ust. 2 i 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej wskazując, że wojskowe komisje lekarskie właściwe są do orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej żołnierzy rezerwy - skierowanych do wojskowej komisji lekarskiej przez wojskowego komendanta uzupełnień z urzędu lub na wniosek żołnierza rezerwy wyłącznie w przypadku istnienia potrzeb uzupełnieniowych Sił Zbrojnych. W skardze na decyzję ostateczną podniesiono analogiczne argumenty jak w odwołaniu, zarzucając jednocześnie, że powołane przez organy administracyjne przepisy nie zawierają warunku uzupełnienia potrzeb Sił Zbrojnych. Zdaniem skarżącego Wojskowa Komenda Uzupełnień na wniosek żołnierza rezerwy lub odroczonego, kieruje do Wojskowej Komisji Lekarskiej celem ustalenia aktualnej kategorii zdrowia, a taki wniosek skarżący złożył, godząc się jednocześnie na poniesienie kosztów badania. Podniósł, że ma interes prawny w złożeniu skargi, gdyż stara się o przyjęcie w szeregi Policji i przeszedł pomyślnie testy oraz badania lekarskie. Dodał, że w miesiącach [...] i [...] r. w Z. odbędzie się Wojskowa Komisja Lekarska dla najmłodszych poborowych oraz dla starszych roczników. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w decyzji ostatecznej, wskazując, że przepis ust. 5 art. 29 stanowi, iż skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych, a więc komisje te nie są powołane do badania stanu zdrowia każdego żołnierza rezerwy tylko z tego względu, że sobie tego życzy. Zdaniem organu, skoro Wojskowy Komendant uzupełnień w L. nie stwierdził takiej potrzeby, to nie miał uprawnień do skierowania skarżącego do orzekania w celu zmiany kategorii zdrowia. IV SA/Wr 143/07 Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 stycznia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać swojej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 45 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej p.s.a.) Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.)zwanej dalej ustawą, gdzie w art. 14 ust. 1 wskazano, że terenowymi organami wykonawczymi Ministra Obrony Narodowej w sprawach operacyjno - obronnych i rządowej administracji niezespolonej są: dowódcy okręgów wojskowych; szefowie sztabów wojskowych; wojskowi komendanci uzupełnień. W ust. 3 art. 14 ustawy wskazano jednocześnie, że szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych w sprawach, o których mowa w ust. 1, wykonują w szczególności zadania z zakresu :organu wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w stosunku do wojskowych komendantów uzupełnień [...], zaś zgodnie z ust. 4 art. 14 ustawy wojskowi komendanci uzupełnień w sprawach, o których mowa w ust. 1, wykonują w szczególności zadania z zakresu: zapewnienia mobilizacyjnego rozwinięcia jednostek wojskowych; administrowania rezerwami osobowymi; świadczeń na rzecz obrony; współpracy z innymi organami w sprawach związanych z obronnością państwa [..].Natomiast zgodnie z art. 23 ustawy administrowanie rezerwami osobowymi dla celów powszechnego obowiązku obrony obejmuje: przeprowadzanie rejestracji i poboru obywateli; określanie zdolności do służby wojskowej; w zakresie IV SA/Wr 143/07 przeznaczania do: służby wojskowej, służby w obronie cywilnej, służby w jednostkach zmilitaryzowanych; uzupełnianie Sił Zbrojnych; prowadzenia ewidencji wojskowej; wykonywanie innych czynności w tym zakresie. Terenowymi organami administracji wojskowej właściwymi w sprawach administrowania rezerwami osobowymi są szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych oraz wojskowi komendanci uzupełnień, o czym stanowi ust. 2 art. 24 ustawy. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika umocowanie wymienionych wyżej organów, do orzekania w sprawach w nich określonych, a więc również w przedmiocie skierowania na badania celem określenia zdolności do służby wojskowej. Szczegółowe uregulowanie dotyczące kierowania do wojskowych komisji lekarskich - celem określenia zdolności do czynnej służby wojskowej- zamieszczono w art. 29 ust. 2 ustawy, w którym określono, że poborowych w okresie, kiedy nie urzęduje powiatowa komisja lekarska oraz żołnierzy rezerwy, kieruje z urzędu lub na wniosek tych osób do wojskowej komisji lekarskiej wojskowy komendant uzupełnień. W ust. 5 powołanego artykułu, określono jednocześnie, że skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek poborowego bądź żołnierza rezerwy może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Stwierdzić przy tym należy, że stan faktyczny rozpatrywanej sprawy nie budzi wątpliwości. Skarżący, orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r., Nr [...] uznany został za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju (kategoria zdrowia "D"), a więc posiada status żołnierza rezerwy. Powoduje to, iż możliwość skierowania do wojskowej komisji lekarskiej obwarowana jest warunkiem istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych. Sformułowanie zawarte w przepisie ust. 5 art. 29 ustawy , a mianowicie: "skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek [...] może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych wyklucza możliwość dokonania odmiennego rozstrzygnięcia, wobec braku takich potrzeb. W tym zakresie mając na uwadze powołane przepisy dotyczące organów administracji wojskowej i ich właściwości uznać należało, że Wojskowy Komendant Uzupełnień w L. , nie stwierdzając uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych zobowiązany był odmówić skierowania do wojskowej komisji lekarskiej w celu zmiany kategorii zdrowia żołnierza rezerwy. Zatem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. IV SA/Wr 143/07 Należy dodać, że istota rozwiązań prawnych zawartych w przepisach art. 28 i art. 29 cytowanej ustawy nie pozostawia wątpliwości Sądu co do tego, że regulują one postępowanie dwóch różnych komisji. Z art. 29 ustawy bowiem wynika, że wojskowe komisje lekarskie są właściwe do orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej, m.in. poborowych w okresie, kiedy nie urzęduje powiatowa komisja lekarska. Poprzedzająca go norma prawna odnosi się natomiast wyraźnie do postępowania powiatowej komisji lekarskiej. Nie można zatem elementów postępowania właściwego dla jednej komisji przenosić do postępowania drugiej z nich. . Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.