IV SA/Wr 145/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi NSK [...] sp. z o.o. w W. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu nienależnie uiszczonych kosztów sądowych. Pismem z dnia 7 marca 2017 r. NSK [...]sp. z o.o. z siedzibą w W., zwana dalej skarżącą lub spółką, wniosła skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. Wraz z wniesieniem skargi na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez skarżącą kwota 200 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana następnie pod pozycją 1008/2017. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zalicza się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis. Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżąca uiściła niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami pobranymi – wynoszącymi 200 złotych – a kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie spółka nie miała obowiązku ponosić. Stąd też wpis – jako nienależny – podlegał zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.