IV SA/Wr 146/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odmówić zawieszenia postępowania administracyjnego. W skardze z dnia 3 lutego 2012 r. J. C. wniósł o uchylenie postanowienia Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] uchylającego postanowienie Prezydenta Miasta B. dotyczącego zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania J. C. z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w B. i odmawiającego zawieszenia tego postępowania. Jednocześnie w skardze wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy o podział majątku, która toczy się w bolesławieckim Sądzie Rejonowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3; 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu; 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości; 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu; 6) w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania. Z materiału zawartego w aktach sprawy wynika, że żadna z tych sytuacji nie zachodzi. Ponadto, zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może także zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli: 1) rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej, 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu, 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście. Można na marginesie dodać, że celowość zawieszenia z przyczyn wymienionych we wskazanym przepisie została pozostawiona ocenie sądu. Oczywiście, uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne. Musi on rozważyć, czy w konkretnym przypadku zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie. Przyjęte w analizowanym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienie wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Brak natomiast podstawy prawnej do zawieszenia przez sąd postępowania administracyjnego tym bardziej, gdy toczy się już postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi na orzeczenie organu zapadłe w postępowaniu administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 124 oraz art. 125 § 1 pkt 1 – 4 p.p.s.a. w związku z art. 131 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia..