IV SA/Wr 148/13
PostanowienieWSA we Wrocławiu2013-03-18
Skład orzekający: Sędzia NSA Julia Szczygielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o uznaniu za nienależnie pobrany zasiłek dla bezrobotnych i obowiązku zwrotu tego zasiłku, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o uznaniu za nienależnie pobrany zasiłek dla bezrobotnych i obowiązku zwrotu tego zasiłku może narazić skarżącego na wyrządzenie znacznej szkody, co uzasadnia wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Wstrzymanie wykonania nie przesądza o zasadności skargi.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty o uznaniu za nienależnie pobrany zasiłek dla bezrobotnych i obowiązku jego zwrotu. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne trudności finansowe dla niego i rodziny, gdyż przez długi czas był bezrobotny i nie posiadał dochodów.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrany zasiłek dla bezrobotnych i obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 1 lutego 2013 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] która utrzymała w mocy decyzję Starosty Powiatu L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrany zasiłek dla bezrobotnych i obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji. Wskazał, że spełnienie świadczenia pieniężnego w znacznej kwocie pociągnie dla skarżącego i jego najbliższej rodziny trudności w bieżącym jej zaspakajaniu. Podniósł, że długo był osobą bezrobotną i nie osiągał w tym czasie żadnych dochodów a zatem nie był w stanie odłożyć jakiejkolwiek kwoty, którą obecnie mógłby przeznaczyć na spłatę powstałego zadłużenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Szkoda, o jakiej mowa w tym przepisie nie musi mieć charakteru materialnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji Wojewody [...] utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie uznania za nienależnie pobrany zasiłek dla bezrobotnych i obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku za okres od dnia 31 grudnia 2010 r. do dnia 4 października 2011 r. w wysokości brutto 5 907, 40 zł w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Mając na względzie z jednej strony treść wyżej powołanego przepisu prawa, z drugiej zaś charakter obowiązku nałożonego na stronę skarżącą zaskarżoną decyzją Sąd uznał, że wykonanie decyzji może narazić skarżącego na wyrządzenie znacznej szkody.
Należy jednak wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne z uznaniem zasadności wniesionej skargi, która będzie rozpoznawana przez Sąd w odrębnym postępowaniu.
Na marginesie dodać tylko można, że mimo iż skarżący wnosił o wstrzymanie wykonania decyzji obu instancji, zbędne było wstrzymywanie decyzji I instancji, która została utrzymana w mocy przez decyzję II instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło