IV SA/Wr 159/15

Wrocław, dnia 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania wypłaconego świadczenia alimentacyjnego za nienależnie pobrane postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W., po rozpatrzeniu odwołania K. S. (dalej: skarżąca) od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Ś. przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z dnia [...] w sprawie uznania wypłaconego świadczenia alimentacyjnego za nienależnie pobrane utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Skarżąca otrzymała powyższą zaskarżoną decyzję w dniu 30 grudnia 2014 r. W decyzji tej pouczono skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem SKO w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 6 lutego 2015 r. skarżąca wysłała drogą pocztową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Z materiału aktowego sprawy wynika, że decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono skarżącej w dniu 30 grudnia 2014 r. Oznacza to, że dzień 29 stycznia 2015 r. (czwartek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego w tej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona w dniu 6 lutego 2015 r. czyli już po upływie terminu. Stwierdzenie powyższego oznacza ,że wniesioną skargę należało uznać za spóźnioną i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała ona odrzuceniu .