IV SA/Wr 160/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lutego 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarga została podpisana przez pełnomocnika - ojca skarżącego T. W.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 9 marca 2012 r. wezwano ojca skarżącego do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania pod rygorem niedopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. Pismem Sądu z dnia 15 marca 2012 r., mającym na celu wykonanie powyższego zarządzenia, wezwano skarżącego do nadesłania tego pełnomocnictwa. Pismo to, w dniu 19 marca 2012 r., zostało doręczone pełnomocnikowi, czyli ojcu skarżącego – dorosłemu domownikowi. Wymagane pełnomocnictwo nie zostało jednak złożone do akt sprawy. W okresie biegu terminu do wykonania tego zarządzenia, tj. w dniu 26 marca 2012 r., skarżący bowiem nadał w urzędzie pocztowym jedynie pismo, opatrzone tą samą datą, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie radcy prawnego z urzędu w celu dalszego prowadzenia postępowania w jego imieniu i zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem Sądu z dnia 6 kwietnia 2012 r., mającym na celu wykonanie kolejnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 5 kwietnia 2012 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie tj. nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej, bądź podpisanie skargi w sekretariacie Sądu - w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania pod rygorem odrzucenia skargi. Z potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka listowa zawierająca to pismo została odebrana w dniu 11 kwietnia 2012 r. przez dorosłego domownika, czyli matkę skarżącego M. W. Przesyłka ta zawierała również wezwanie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2012 r. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF- w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W okresie biegu terminu do wykonania powyższego zarządzenia do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i wezwania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu, tj. w dniu 16 kwietnia 2012 r., skarżący nadesłał wypełniony i podpisany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych, który został uwzględniony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 maja 2012 r. przyznającym skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W postanowieniu tym stwierdzono również, że skarżący jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" p.p.s.a., stosownie do którego, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Na wstępie rozważań Sądu dotyczących odrzucenia skargi wskazać trzeba, że pomimo, iż wezwanie Sądu z dnia 15 marca 2012 r. do nadesłania pełnomocnictwa procesowego zostało błędnie skierowane i wysłane na adres skarżącego, pod którym zamieszkuje również pełnomocnik skarżącego (ojciec), który w potwierdzeniu odbioru tego wezwania, został wskazany jako dorosły domownik, przyjąć należy, że skoro wspomniane wezwanie zostało w dniu 19 marca 2012 r., osobiście doręczone pełnomocnikowi, to mógł on zapoznać się z jego treścią, a tym samym i skutkami wynikającymi z niewykonania tego wezwania polegającymi na niedopuszczeniu go do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika. W rozpoznawanej więc sprawie pełnomocnik skarżącego, który podpisał skargę, nie nadesłał w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 46 § 3 p.p.s.a, pomimo skutecznego doręczenia mu wezwania do nadesłania tego pełnomocnictwa, co skutkuje niedopuszczeniem go do udziału w sprawie na podstawie art. 35. p.p.s.a. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie wspomnianego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z tego względu, iż sam skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uzupełnienia tego braku została, w dniu 11 kwietnia 2012 r., skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi, tj. matce skarżącego, na zasadzie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 72 § 1 p.p.s.a, z którego wynika, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia tego braku upłynął więc bezskutecznie w środę, w dniu 18 kwietnia 2012 r., co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 72 § 1 i art. 35 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.