IV SA/Wr 160/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków dostosowania prowadzonej działalności do wymogów prawa żywnościowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. W dniu 1 marca 2018 r. (data stempla pocztowego, k. [...]) skarżąca spółka wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie nałożenia obowiązków dostosowania prowadzonej działalności do wymogów prawa żywnościowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2018 r. wezwano skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, powyższe wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej spółki w dniu 13 kwietnia 2018 r. (k. [...]). W zakreślonym terminie skarżąca spółka nie uzupełniła braku formalnego skargi. Strona nadesłała jedynie (w terminie) postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] 2018 r. w przedmiocie dokonania zmiany w Krajowym Rejestrze Sądowym w zakresie organu uprawnionego do reprezentacji skarżącej oraz umowę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne - wskazane w ustawie - elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania te zostały określone między innymi w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że brakiem formalnym skargi jest brak podpisu strony. Nie oznacza to jedynie takich przypadków, gdy żaden podpis nie został fizycznie złożony pod skargą, ale również przypadki, gdy osoba podpisująca się nie wykazała swojego umocowania do działania w imieniu strony. W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest spółka, będąca osobą prawną. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. ta kategoria podmiotów działa na gruncie procedury sądowo-administracyjnej przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają na podstawie art. 29 p.p.s.a. obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest niewątpliwie odpis z odpowiedniego rejestru, to jest z Krajowego Rejestru Sądowego. W razie stwierdzenia wystąpienia braku w tym zakresie, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa stronę skarżącą do uzupełnienia tej skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca spółka została prawidłowo wezwana do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony (pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 kwietnia 2018 r. (piątek). Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 20 kwietnia 2018 r. (piątek). W tak zakreślonym terminie skarżąca nie przedłożyła pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a jedynie nieuwierzytelnione kserokopie - postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w przedmiocie dokonania w dniu 13 marca 2018r. zmiany w KRS danych osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentacji skarżącej spółki oraz umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 14 października 2014 r., z których nadto nie wynika umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania skarżącej spółki w tej dacie. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zobligowany był skargę odrzucić, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. W ocenie Sądu, skarga jest oczywiście bezzasadna, ponieważ nie uzupełniono w terminie braku formalnego skargi, co skutkowało niewykazaniem legitymacji procesowej wnoszącego skargę. Wobec powyższego, na podstawie art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji.