IV SA/Wr 162/17

Wrocław, dnia 29 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 162/17 odrzucającego skargę Z. R. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 732/15, oddalającego skargę Z. R. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Pismem z dnia 8 maja 2017 r., zatytułowanym "Zażalenie!", Z. R.l (dalej jako: skarżący) wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 162/17, odrzucającego jego skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 732/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Rozważania w sprawie należy rozpocząć od uwagi, że pismo skarżącego zostało zakwalifikowane jako skarga kasacyjna, pomimo zatytułowania go jako "Zażalenie!". Stało się tak z uwagi na to, że odrzucenie skargi o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nastąpiło na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) i jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Zgodnie zaś z art. 173 § 1 p.p.s.a. od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tak też został skarżący pouczony przez Sąd. Dalej wskazać należy, że art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. ustanawia przymus sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej w imieniu strony skarżącej przez jedną z wymienionych w tym przepisie kategorii pełnomocników procesowych: adwokata, radcę prawnego a w sprawach podatkowych także doradcę podatkowego. Ponadto, niesporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika nie podlega ani konwalidacji (uzdrowieniu), ani nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu w drodze art. 49 § 1 p.p.s.a. Konsekwencją naruszenia tego przymusu jest uznanie skargi kasacyjnej, sporządzonej osobiście przez stronę skarżącą, lub osobę nie mającą wskazanych wyżej kwalifikacji zawodowych, jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wobec czego, w oparciu o powołany przepis orzeczono jak na wstępie.