IV SA/Wr 163/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie : Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca) Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant : sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 lipca 2014 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności alimentacyjnych na rzecz córki oddala skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania T. D. (dalej skarżący) od decyzji nr 85/2013 wydanej przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta J. Ś., Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Ś. w sprawie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia należności na rzecz D. P. za okres od 21 sierpnia 2004 r do dnia 21 lutego 2005 r., działając na podstawie art. 105, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. nr 192, poz. 1378 ze zm.), dalej: ustawa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji, organ II instancji podał: W dniu 17 października 2013r. do organu I instancji wpłynął wniosek skarżącego o umorzenie zadłużenia na córkę D. P. Skarżący podał, że w okresach, które wynikają z załączonego pisma przebywał w zakładzie karnym i areszcie śledczym. Podał też, że starał się o pracę w zakładzie karnym ale jej nie otrzymał. Z załączonej przez skarżącego informacji o pobytach i orzeczeniach sporządzonej na podstawie danych zgromadzonych w systemie informatycznym Centralnej Bazy Danych Osób Pozbawionych Wolności wynika, że przebywał on w zakładach karnych i aresztach śledczych w okresie od 29 marca 2013 r. do dnia 21 sierpnia 2013 r., od dnia 27 czerwca 2010 r. do dnia 12 kwietnia 2012 r., 27 czerwca 2010 r. do dnia 12 kwietnia 2012 r., od dnia 19 września 2008 r. do dnia 9 stycznia 2009 r., od dnia 21 sierpnia 2004 r. do dnia 21 luty 2005 r. Decyzjami organu I instancji orzeczono o obowiązku zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności z tytułu otrzymanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego przez osobę uprawnioną D. P.: 1) nr 186/2011 z dnia 23 października 2012r. za okres od 1 października 2011r. do dnia 30 września 2012r., 2) nr 168/2010 z dnia 22 listopada 2011 r. za okres od dnia 1 października 2010r. do dnia 30 września 2011r., 3) nr 190/2009 z dnia 3 tycznia 2011r. za okres od dnia 1 października 2009r. do dnia 30 września 2010r. 4) nr 190/2008 z dnia 18 listopada 2009r. za okres od 1 października 2008r. do dnia 30 września 2009r. Decyzją wydaną przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta J. Ś., Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Ś. umorzono postępowanie w sprawie umorzenia należności na rzecz D. P. za okres od 21 sierpnia 2004 r do dnia 21 lutego 2005 r. W uzasadnieniu decyzji podano, że postępowanie jest bezprzedmiotowe ponieważ w okresie od 21 sierpnia 2004 r. do dnia 21 lutego 2005 r. organ I instancji nie wypłacał osobie uprawnionej do alimentów żadnych świadczeń. Od tej decyzji odwołał się skarżący, który uzasadnia nie spłacanie zadłużenia pobytem w zakładzie karnym i aresztem śledczym oraz brakiem zatrudnienia. Organ II instancji utrzymując decyzję organu I instancji, wskazał, że z uzasadnienia decyzji wynika, że w okresie od 21 sierpnia 2004 r. do dnia 21 lutego 2005 r. osoba uprawniona D. P. nie otrzymywała zaliczki alimentacyjnej. Z tego względu brak jest podstaw do domagania się umorzenia wypłaconych kwot. Powyższe oznacza, że w rozpatrywanej sprawie nie ma podmiotu i przedmiotu postępowania, ponieważ nie została wypłacona zaliczka alimentacyjna za ww. okres, a tym samym nie ma osoby zobowiązanej do zwrotu wypłaconej zaliczki. Oznacza to, że istnieje podstawa do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 k.p.a., który stanowi, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w całości albo w części. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący nie zgodził się ze wskazaną decyzją podkreślając, że pomimo jego starań o pracę odpłatną w AŚ i ZK takiej pracy nie otrzymał, a w związku z tym rośnie jego zadłużenie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z powodów wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pełni bowiem należy podzielić motywy zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. Z przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej: p.p.s.a.) wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. skargi na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy, organ właściwy wierzyciela może na wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jego należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną. Umorzenie tych należności następuje w drodze decyzji administracyjnej (ust. 3 tego przepisu). W przedmiotowej sprawie, organy ustaliły, że w okresie od 21 sierpnia 2004 do dnia 21 lutego 2005 r. córka skarżącego nie otrzymywała zaliczki alimentacyjnej i dlatego organy słusznie przyjęły, że za wskazany okres brak jest podstaw domagania się umorzenia wypłaconych kwot. Zdaniem Sądu organ orzekający zasadnie uznał, że postępowanie w sprawie umorzenia należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. wydał decyzję o umorzeniu postępowania, którą utrzymał w mocy organ odwoławczy. Zgodnie, z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu, przedstawione powody wydania zaskarżonej decyzji, które zostały przedstawione przez organ odwoławczy w kontekście przytoczonych wyżej, obowiązujących przepisów ustawy, pozwalają na stwierdzenie, że decyzja ta jest zgodna z prawem. Z tej racji, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie wykazała by zaskarżona decyzja, jak poprzedzająca ją decyzja o organu I instancji wydana została z naruszeniem przepisów, o którym stanowi art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił skargę.