IV SA/Wr 169/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu dodatku wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r. B. G. (dalej strona lub skarżąca) wniosła sprzeciw na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. uchylającą w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu skarżąca podała, że do grudnia 2018 r. pobierała dodatek wychowawczy w związku z pieczą zastępczą sprawowaną nad S. M. i W. T. w formie rodziny zastępczej. Od stycznia 2019 r. wypłata tego świadczenia została wstrzymana decyzją organu pierwszej instancji, którą podtrzymało następnie Kolegium. W ocenie skarżącej było to działanie nieprawidłowe, gdyż jak wynika z otrzymanej przez nią odpowiedzi Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, czasowy wyjazd poza granice kraju za zgodą właściwego sądu nie pozbawia prawa do świadczeń otrzymywanych w ramach pieczy zastępczej. Skarżąca dodała przy tym, że pobyt za granicą miał na celu poprawę warunków bytowych dzieci, aczkolwiek aktualnie rozważa ona powrót do kraju. Udzielając odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] – wydaną w trybie autokontroli – uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2019 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2019 r. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. W ocenie organu odwoławczego wniesiony sprzeciw zasługiwał na uwzględnienie, albowiem w sprawie brak było niewyjaśnionych okoliczności, które miałyby znaczenie dla możliwości orzeczenia o uchyleniu decyzji przyznającej skarżącej dodatek wychowawczy do świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej. Wyjazd strony wraz z podlegającym jej pieczy dzieckiem poza granice kraju nastąpił przed przyznaniem stronie tego dodatku. Nie było zatem podstaw do uchylenia decyzji wydanej w tym przedmiocie w przyjętym przez organ trybie procedowania. Nie ziściły się również jakiekolwiek inne przesłanki umożliwiające wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej prawo do świadczenia. W takiej sytuacji prowadzone postępowanie administracyjne przed organem pierwszej instancji podlegało umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64b § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), organ, który wydał zakwestionowaną w drodze sprzeciwu decyzję, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić sprzeciw w całości w terminie czternastu dni od dnia jej otrzymania, uchylając zaskarżoną decyzję i wydając nową decyzję na podstawie art. 138 § 1 albo 4 k.p.a. W stanie faktycznym niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Kolegium w całości uwzględniło sprzeciw wniesiony na decyzję z dnia [...] lutego 2019 r. Jak wynika bowiem z treści decyzji organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r., uchylona została tak decyzja z dnia [...] lutego 2019 r., jak i poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2019 r. Jednocześnie umorzono postępowanie administracyjne prowadzone przed tym organem podkreślając, że w niniejszej sprawie brak było przesłanek do uchylenia decyzji przyznającej skarżącej dodatek wychowawczy. W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że zaskarżona decyzja została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego na podstawie art. 64c § 5 p.p.s.a. A skoro tak, to przestał istnieć przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie i brak było już podstaw do merytorycznego rozpoznania wniesionego sprzeciwu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Za taką "inną przyczynę" należy zaś uznać uchylenie decyzji będącej przedmiotem skargi, czy sprzeciwu – jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – w trybie autokontroli (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1605/16 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stąd też Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.