IV SA/Wr 17/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na stanowisko Naczelnika Sekcji do Walki z Przestępczością Gospodarczą i Ochrony Obrotu Gospodarczego Komendy Powiatowej Policji w Ś. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Sygn. akt IV SA/Wr 17/04 2 U z a s a d n i e n i e Przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 art. 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z art. 4 tej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1), przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Skarżący wniósł skargę na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z dnia [...] r. Nr [...], podjętą w przedmiocie przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na stanowisko Naczelnika Sekcji do Walki z Przestępczością Gospodarczą i Ochrony Obrotu Gospodarczego Komendy Powiatowej Policji w Ś. Jak trafnie podniósł organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, sprawa będąca przedmiotem wyżej wskazanej decyzji nie jest wymieniona w katalogu spraw powierzonych do rozpoznania sądom administracyjnym zarówno przez przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i przez przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), a ponadto skarżący nie był stroną w tym postępowaniu. Z uwagi na swój przedmiot powyższa decyzja nie miała charakteru decyzji z zakresu administracji publicznej, lecz miała charakter aktu wewnętrznego kierowania jednostką policji. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, iż przed wniesieniem skargi na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Ś. z dnia [...]r. Nr [...] nie wyczerpano środków odwoławczych. Gdyby zatem decyzja ta była wydana w innym przedmiocie i skarżący byłby stroną w tym postępowaniu, to i tak skarga na tę decyzję nie byłaby dopuszczalna ze względu na niewyczerpanie środków odwoławczych. W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji postanowienia.