IV SA/Wr 171/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia oddalić wniosek. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., po rozpoznaniu odwołania Ł. P. od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w . zaliczyła go do gr. I – niezdolny do nadterminowej służby wojskowej, kategoria "D". W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 14 stycznia 2008 r. W dniu 6 lutego 2008 r. skarżący wysłał pocztą skargę na powyższą decyzję, jednak w sposób nieprawidłowy zaadresował list, przez co skarga nie została skutecznie wniesiona, a poczta dokonała zwrotu przesyłki na adres skarżącego. W dniu 14 lutego 2008 r. Ł. P. ponownie przesłał tą skargę do tutejszego Sądu za pośrednictwem Rejonowej Komisji Lekarskiej we W.. Do skargi dołączony by wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do art. 245 § 1 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, po myśli jej art. 247 prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w przytoczonym art. 247 cytowanej ustawy bowiem z akt sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie doręczono Ł. P. w dniu 14 stycznia 2008 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 14 lutego 2008 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy czym wskazać należy, iż skarżący nie zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Artykuł 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana. Przyjąć zatem należy, że skarga Ł.P. jest spóźniona, a tym samym oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z jej merytoryczną oceną, ale i możliwością jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 247 powoływanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.