IV SA/Wr 173/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi Z. M. na przyznanie odszkodowania z tytułu nieuznania reklamacji postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznać adw. Ł. O. kwotę 295,20 (słownie dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 23% VAT od Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podając, że wnosi o wyciągnięcie surowych konsekwencji i dolegliwości w stosunku do Dyrektora Centrum Handlowego[...], w którym znajduje się sklep obuwniczy "...". Jak podaje dalej skarżący, postępowanie reklamacyjne dotyczące obuwia zakupionego w tym sklepie trwało dwa lata a ponadto nie oddano mu dowodu zakupu reklamowanego towaru. Wobec zaistniałych okoliczności skarżący wniósł o przyznanie mu odszkodowania za utracony czas w kwocie 1000 zł, zwrot równowartości reklamowanego obuwia w kwocie 200 zł, oraz zadośćuczynienie za utracone zdrowie w kwocie 2000 zł, a także zasądzenie kwoty 3000 zł na Fundusz Dzieci Specjalnej Troski we W. i zwrot kosztów sądowych. Pismem z dnia 15 marca 2011 r. (data wpływu do tut. Sadu k.8) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu wraz z pouczeniem w dniu 14 kwietnia 2011 r. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 27 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie oraz organu, który go wydał, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został doręczony skarżącemu w dniu 2 maja 2011 r. W dniu 13 maja 2011 r. skarżący złożył osobiście na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata . Postanowieniem z dnia 17 maja 2011r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Odpis powyższego postanowienia został doręczony Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu w dniu 24 maja 2011 r. Pismem z tego samego dnia Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adw. Łukasza Opalińskiego. Następnie w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 27 maja 2011r. ,pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie oraz organu, który go wydał , w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 czerwca 2011 r. Pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nadesłał pismo procesowe, w którym podał, że po analizie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie jest w stanie podać ani organu, ani aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia oraz, że skarżący - mimo próby podjętej przez pełnomocnika -nie skontaktował się z nim. Ponadto w piśmie tym pełnomocnik zwarł wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi wniesionej do sądu administracyjnego poprzedzać musi zawsze sprawdzenie jej wymogów formalnych. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego [...]. Oceniając pod tym kątem wniesioną w niniejszej sprawie skargę na postępowanie reklamacyjne prowadzone za pośrednictwem sklepu obuwniczego stwierdzić należy, że nie spełnia ona wymogów formalnych, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, a mianowicie: nie zawiera precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia, w tym oznaczenia kwestionowanego przez skarżącego aktu administracyjnego oraz organu administracyjnego, który go wydał. Pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nie skonkretyzował przedmiotu skargi poprzez wskazanie, jaki akt i wydany przez jaki organ kwestionuje w istocie jego mocodawca, wskazując, że nie jest w stanie uzupełnić wskazanych w wezwaniu braków. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji. W zakresie złożonego z daleko posuniętej ostrożności procesowej, wniosku pełnomocnika o przedłużenie terminu do uzupełnienia wskazanych w wezwaniu braków należy wskazać, że wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd, bowiem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, jest terminem ustawowym, wynikającym wprost z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. Terminy ustawowe nie mogą być skracane ani przedłużane. Jedynie po zaistnieniu pewnych okoliczności, na wniosek strony, Sąd może postanowić o przywróceniu uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. I OZ 510/10, Nr LEX 658715). Natomiast stosownie do wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, Sąd stosując przepisy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), orzekł jak w pkt II sentencji.