IV SA/Wr 176/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Sędziowie Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2021 r. sprawy ze skargi R.M. na decyzję Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów doktoranckich oddala skargę w całości . Komisja Rekrutacyjna Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu [...] w W. (dalej: organ, Komisja) decyzją z dnia [...] września 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 200 ust. 1, 2 i 5 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2020, poz. 85, 374, 695, 876 i 1086, dalej u.s.w.n.) w związku z § 2i pkt 2, 4 i 6, § 3 ust. 1-2 i 4 oraz § 5 uchwały Senatu Uniwersytetu [...] w W. nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. w sprawie określenia zasad rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu [...] w W. na I rok kształcenia w roku akademickim 2020/2021, zmienionej uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. (dalej: uchwała rekrutacyjna), w związku z zarządzeniem Rektora nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. w sprawie powołania Komisji Rekrutacyjnej Szkoły Doktorskiej (dalej: zarządzenie) i na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 107 § 1 – 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2020, poz. 256, 695 i 1298, dalej: k.p.a.), po przeprowadzeniu postępowania rekrutacyjnego, na posiedzeniu [...].09.2020 r. odmówiła przyjęcia R.M. (dalej: strona, skarżący) na I rok kształcenia w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu [...] w W. w roku akademickim 2020/2021 w ramach programu "Doktorat Wdrożeniowy" (dalej: szkoła doktorska, doktorat). W uzasadnieniu, komisja wskazała że w wyniku przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego kandydat uzyskał 45 punktów rekrutacyjnych, natomiast liczba punktów stanowiąca podstawę przyjęcia do szkoły nie może być niższa niż 60. Tym samym kandydat nie uzyskał łącznie minimalnej liczby punktów stanowiącej podstawę do przyjęcia do szkoły doktorskiej. Organ wskazał na uzyskane przez kandydata punkty wraz z uzasadnieniem, stosownie do § 3 ust. 2 pkt 1-5 uchwały: - 10 punktów za przeliczoną ocenę, - 0 punktów za dokumentację – brak pozycji świadczących o predyspozycjach kandydata do pracy naukowej, przedstawione dokumenty świadczą o przygotowaniu zawodowym, - 10 punktów za rozmowę kwalifikacyjną – zdaniem komisji kandydat nie wykazał się znajomością zagadnień związanych z proponowaną tematyką prac naukowo-badawczych; nie potrafił odnieś jej do zagadnień dyscypliny naukowej w jakiej zamierza prowadzić badania; nie odpowiedział na pytania jakie narzędzia sztucznej inteligencji są wykorzystywane w dziedzinie, w której ma zamiar prowadzić badania; nie wyjaśnił na czym polega nowatorstwo i konkurencyjność modelu dojrzałości zarządzania kontraktami, który ma zamiar przestawić; nie potrafił prawidłowo określić narzędzi, które planuje zastosować, by realizować cele pracy, ani nie potrafił uzasadnić ich wyboru; - 15 punktów za wstępny projekt badawczy, który w ocenie Komisji nie spełniał wszystkich wymogów rekrutacyjnych dotyczących założenia indywidualnego planu badawczego określonych w § 4 ust. 1 pkt. 8 uchwały, przyznana liczba punktów wynika z niedostatecznego uzasadnienia w projekcie badawczym wymiaru naukowego pracy oraz nie w pełni satysfakcjonującego określenia, na czym polega nowatorstwo i konkurencyjność proponowanego modelu dojrzałości zarządzania kontraktami, - 10 punktów za ocenę publikowanego dorobku naukowego – żadna z przedstawionych przez kandydata pozycji nie została opublikowana w czasopismach znajdujących się na liście publikacji punktowych ogłoszonej przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego czy tez Journal Citation Reports. Pismem z dnia [...] października 2020 r. (data wpływu do organu: 23.10.2020 r.) strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy domagając się: - dodania 5 punktów za przeliczenie oceny z uwagi na przedłożenie odpisu drugiego dyplomu z wynikiem ‘dobry plus’, - uwzględnienia dokumentacji pozwalającej na ponowną ocenę przygotowania do pracy naukowej (kandydat dołączył szereg certyfikatów i potwierdzeń z uczestnictw w konferencjach naukowych oraz wskazał, że ukończył łącznie cztery fakultety, napisał cztery prace dyplomowe, posiada znaczący staż dydaktyczny, pozytywne opinie słuchaczy, a to w jego ocenie przedkłada się na konieczność zwiększenia punktacji w tej kategorii), - uznania, że podczas rozmowy kwalifikacyjnej wyczerpująco odpowiedział na zadane pytania i wykazał się znajomością wybranej dyscypliny nauki, - wskazania jakie przesłanki należy spełnić aby "w pełni satysfakcjonująco określić na czym polega nowatorstwo i konkurencyjność" i czego w jego indywidualnym planie badawczym oraz wniosku brakowało, ponieważ zdaniem kandydata zawarł w nim wszystkie niezbędne elementy, - ponownej analizy przedstawionych publikacji, ponieważ dwie ze wskazanych ośmiu pozycji znajdują się na liście publikacji punktowanych. Zdaniem strony przyznanie mu maksymalnej liczby punktów za publikacje oraz dodatkowych 5 punktów za dyplom z wyższą oceną pozwoliłoby mu uzyskać w sumie 60 punktów, które są równoznaczne z zakwalifikowaniem się na przedmiotowe studia. Końcowo strona podniosła, że zgodnie z art. 72 u.s.w.n. od decyzji komisji przysługuje odwołanie do rektora, jednak zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ,ufając w słuszność drogi odwoławczej ustalonej przez uczelnię. Decyzją Komisji z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na posiedzeniu w dniu [...].11.2020 r., utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] września 2020 r. o odmowie przyjęcia kandydata na I rok kształcenia w szkole doktorskiej. W motywach decyzji organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 200 ust. 5 u.s.w.n. odmowa przyjęcia do szkoły doktorskiej następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym organ, który już rozpoznał sprawę, ma możliwość na skutek wniesionego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dokonać samokontroli wydanego rozstrzygnięcia. Według organu przywołane przez kandydata rozstrzygnięcia odnoszą się do stanów faktycznych spraw, w których rozpatrywane było zastosowanie instytucji stwierdzenia nieważności decyzji, zaś w okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie sposób przyjąć, aby zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Komisja Rekrutacyjna stwierdziła, że nie zachodzą podstawy do uchylenia decyzji i przyjęcia kandydata do szkoły doktorskiej. Zarówno w postępowaniu rekrutacyjnym prowadzonym na zasadach konkursu, jak i przy ponownym rozpatrzeniu sprawy komisja oceniła całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności wszystkie dokumenty i oświadczenia złożone przez stronę zgodnie z obowiązującymi wszystkich uczestników konkursu regulacjami, w tym uchwałą i ogłoszonym na jej podstawie harmonogramem rekrutacji. Tym samym mając na uwadze regulacje wewnątrzuczelniane odnoszące się do zasad i terminów rekrutacji do szkoły doktorskiej, jak też specyfikę konkursu oraz wyważając interes strony z interesem pozostałych kandydatów (który przedłożyli dokumentację w wyznaczonym terminie) komisja nie uwzględniła dokumentów złożonych przez kandydata po terminie wyznaczonym wszystkim kandydatom na ich przedłożenie (tj. złożonych wraz w wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy). W ocenie Komisji Rekrutacyjnej nawet gdyby dodatkowe dokumenty zostały złożone w wyznaczonym terminie i uwzględnione, to nadal nie spowodowałoby to uzyskania przez kandydata minimalnej liczby punktów warunkujących przyjęcie na studia doktoranckie, albowiem przeważająca większość tych dokumentów w dalszym ciągu nie dowodzi predyspozycji kandydata do pracy naukowej, a jedynie dodatkowo potwierdzają jego przygotowanie do pracy zawodowej. Jak stwierdził dalej organ każdy z kandydatów musi spełniać wymogi wskazane w zasadach rekrutacji określonych w uchwale senatu uczelni oraz harmonogramie rekrutacji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może sanować uchybień kandydata co do dochowania terminów złożenia wymaganych w konkursie dokumentów. Przyjęcie do szkoły doktorskiej, w wyniku przeprowadzonego konkursu, jest również skutkiem zastosowania swobodnego uznania w ramach konkursu, w którym ocenia się jednocześnie zbiór kandydatów, a nie tylko jedną osobę. Organ nie podzielił poglądu strony, zgodnie z którym istnieje obowiązek oceny całego materiału, gdyż miałoby to ten skutek, że każdy kandydat mógłby składać dokumenty bez zachowania wyznaczonych w konkursie terminów, podważając i opóźniając tym samym cały proces rekrutacji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę organ stwierdził, że: - brak jest podstaw do zmiany przyznanej punktacji z powodu złożenia innego dyplomu po terminie wyznaczonym w procesie konkursowym; - kandydat w toku procesu rekrutacyjnego, w terminach przewidzianych w konkursie, nie wykazał, że posiada predyspozycje do prowadzenia badań naukowych – nie wykazał udziału w projektach ani stażach naukowych, wyróżnienia pracy magisterskiej; predyspozycji tych w stopniu wystarczającym nie potwierdzają również dokumenty przedłożone wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; - w zakresie rozmowy kwalifikacyjnej kandydat nie wykazał się poziomem wiedzy uzasadniającym przyznanie mu wyższej liczby punktów; - przedstawiony przez kandydata wstępny projekt badawczy nie spełniał wszystkich wymogów rekrutacyjnych dotyczących założenia indywidualnego planu badawczego (określonych w § 4 ust. 1 pkt 8 uchwały), a przyznana przez komisję liczba punktów wynika z niedostatecznego uzasadnienia w projekcie badawczym wymiaru naukowego oraz nie w pełni satysfakcjonującego określenia na czym polega nowatorstwo i konkurencyjność proponowanego modelu dojrzałości zarządzania kontraktami; tymczasem nowatorstwo proponowanego modelu dojrzałości procesowej i jego konkurencyjność kandydat powinien uzasadnić, wskazując lukę badawczą gdyż bez tego nie można poprawnie sformułować problemu badawczego, a w konsekwencji poprawnie opracować celów rozprawy, hipotez badawczych, pytań badawczych, dokonać wyboru metodyki badawczej; - wbrew stanowisku kandydata, ocena dorobku naukowego nie polega tylko na automatycznym przypisaniu punktów do liczby publikacji, bez względu na ich tematykę, charakter czy znaczenie naukowe; - o wyniku danego kandydata nie decyduje jego subiektywne odczucie, ale konkretne i indywidualne jego osiągnięcie, poziom wiedzy, predyspozycje oceniane wszechstronnie i kompleksowo przez komisję, w tym również na tle pozostałych kandydatów aplikujących. Decyzja ostateczna stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której skarżący wniósł o: - stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o - uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; - zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarga została oparta na zarzutach naruszenia przepisów: - art. 7 i 8 k.p.a. – poprzez zaniechanie przez organ dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia jej w sposób uwzgledniający interes społeczny i słuszny interes obywateli, w tym interes skarżącego , tj. prowadzenie postępowania w sposób uchybiający zaufaniu obywateli do organów Państwa, - art. 9 i 11 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego poinformowania skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych skarżącego zawartych w jego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie i w konsekwencji poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz zgromadzenia i prawidłowej oceny niezbędnych do wydania decyzji dowodów, - art. 107 § 1 pkt 6 oraz § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania w zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej w zakresie oceny spełnienia przez skarżącego tzw. kryteriów kwalifikacji oraz liczby przyznanych mu przez organ z tego tytułu punktów. Skarżący w znacznej mierze powielił argumentację podniesioną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dodatkowo podnosząc, że: - ostateczną decyzję administracyjną w sprawie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej powinien podpisać rektor uczelni (co ma wynikać z art. 200 oraz 72 ust. 4 u.s.w.n.), - w pouczeniu decyzji z [...] września 2020 r. organ powinien wskazać na środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do właściwego organu jakim jest rektor, - zarówno decyzja o odmowie jak i odpowiedź na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zostały błędnie podpisane przez Przewodniczącego Komisji, - uchwała Senatu określająca zasady rekrutacji do szkoły doktorskiej została podjęta [...] marca 2020 r. a rekrutacja wynikająca z harmonogramu rozpoczęła się [...] lipca 2020 r. w związku z czym nie zachowano wymaganego 5 miesięcznego okresu wynikającego z art. 200 ust. 3 u.s.w.n., a to bezprawnie skróciło okres wyczekiwania na procedurę rekrutacyjną i możliwość skompletowana wymaganych dokumentów, - komisja niewłaściwie oceniła zebrane dowody stwierdzając, że żadna z przedstawionych prac nie została opublikowana w czasopismach znajdujących się na liście publikacji punktowanych co jest sprzeczne z prawdą, - poprzez zbyt późno opublikowaną uchwałę nie zdołał wcześniej przedłożyć dodatkowych dokumentów, które złożone później nietrafnie uznano za złożone po terminie – co również przełożyło się na obniżenie punktacji kandydata, - w żadnej z dwóch decyzji komisja nie wyjaśniła, dlaczego za jego dwie publikacje znajdujące się na liście publikacji punktowanych nie została przyznana maksymalna ilość punktów. W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu [...] w W. wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zdaniem organu niezasadne są wywody skarżącego w przedmiocie naruszenia w postępowaniu rekrutacyjnym (konkursowym) do szkoły doktorskiej przepisów u.s.w.n., a odnoszących się do postępowania w sprawie przyjęcia na studia I stopnia. W tym zakresie wskazał, że żaden przepis nie obliguje do stosowania wprost czy nawet odpowiednio przepisów dotyczących rekrutacji na studia I stopnia w postępowaniu konkursowym do szkoły doktorskiej (studia III stopnia). Z treści art. 200 ust. 2 u.s.w.n. wynika wprost, że zasady rekrutacji do Szkoły Doktorskiej określa senat lub rada naukowa (w przypadku Uniwersytetu [...] w W. (dalej: uczelnia) zasady rekrutacji do Szkoły Doktorskiej na rok akademicki 2020/2021 określone zostały uchwałą Senatu Uniwersytetu [...] w W. Nr [...] z dnia [...].03.2020 r. w sprawie określenia zasad rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu [...] w W. na I rok kształcenia w roku akademickim 2020/2021, zmienioną uchwałą Nr [...] z dnia [...].05.2020 r.). Na mocy tej uchwały Senat uczelni umocował Komisję Rekrutacyjną szkoły doktorskiej do przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego (konkursu), dokonania wpisu na listę kandydatów przyjętych do szkoły doktorskiej oraz do wydania decyzji w sprawie odmowy przyjęcia kandydatów nieprzyjętych do szkoły doktorskiej (§ 2a-j uchwały). Na podstawie § 2a uchwały uprawnienie do powołania komisji przyznane zostało Rektorowi, zaś na mocy § 5 uchwały upoważnienie do podpisywania decyzji odmownych przyznano przewodniczącemu komisji. Również zgodnie z art. 200 ust. 5 zd. 2 u.s.w.n. od decyzji odmawiającej przyjęcia do szkoły doktorskiej przysługuje kandydatowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (co zostało odzwierciedlone również w regulacji wewnątrzuczelnianej - § 2i pkt 5 uchwały). Ustawodawca pozostawił uczelniom swobodę w kształtowaniu zasad rekrutacji, w tym m.in. w zakresie ustalania podmiotu prowadzącego postępowanie rekrutacyjne (konkursowe) oraz wydającego decyzje w przedmiocie odmowy przyjęcia. Organ podkreślił, że umocowanie przez Senat uczelni komisji rekrutacyjnej do przeprowadzenia konkursu do szkoły doktorskiej i wydania decyzji o odmowie przyjęcia nie podlega badaniu przez sąd administracyjny, o ile nie zostały przy tym naruszone przepisy powszechnie obowiązujące. Odnosząc się do zarzutu bezprawnego skrócenia okresu przygotowania do rekrutacji organ wskazał na treść przepisu art. 79 ust. 8-8b ustawy z dnia 16.04.2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020, poz. 695) zgodnie z którym: - do dnia 30 września 2020 r. podmiot prowadzący kształcenie doktorantów może zmienić organizację kształcenia doktorantów określoną w aktach wewnętrznych (ust. 8), - podmiot prowadzący szkołę doktorską może dokonać zmiany w zasadach rekrutacji, o których mowa w art. 200 ust. 2 u.s.w.n., określonych dla kształcenia rozpoczynającego się w latach 2020 i 2021, z pominięciem terminu, o którym mowa w art. 200 ust. 3 tej ustawy (ust. 8a), - do dnia 30 września 2021 r. podmiot prowadzący kształcenie doktorantów może zmienić organizację kształcenia doktorantów określoną w aktach wewnętrznych podmiotu (ust. 8b). Z powyższego wynika, że uczelnia nie ograniczyła w sposób bezprawny uprawnień kandydatów do szkoły doktorskiej, zaś każdy z kandydatów miał tyle samo czasu na zgłoszenie swojej kandydatury w postępowaniu rekrutacyjnym i każdego obowiązywały te same kryteria kwalifikacyjne. Organ podkreślił, że jedną z podstawowych zasad funkcjonowania uczelni publicznej jest zasada autonomii, rozumiana nie tylko jako proces decyzyjny w zakresie prowadzenia badań naukowych i kształcenia czy posiadania przez uczelnie przymiotów osobowości prawnej, w tym własnego mienia, ale również jako "samoprawodawczość", przez którą należy rozumieć przyznaną przez normy prawne zawarte w powszechnie obowiązujących aktach normatywnych kompetencję do ustanawiania przez uczelnię norm postępowania o charakterze wewnątrz zakładowym. Granice tej autonomii są wyznaczane przez prawo, jak np. art. 200 ust. 2 u.s.w.n. upoważniający senat do ustalenia zasad rekrutacji do szkoły doktorskiej. Tym samym to senatowi przysługiwało uprawnienia do skonkretyzowania warunków jakie trzeba spełnić, aby podjąć kształcenie w szkole doktorskiej. Zdaniem organu komisja prawidłowo oceniła całokształt zgromadzonego materiału, w szczególności wszystkie dokumenty i oświadczenia złożone przez skarżącego zgodnie z obowiązującymi wszystkich uczestników konkursu regulacjami. Dlatego też komisja nie uwzględniła dokumentów złożonych po terminie i podtrzymana została decyzja o przyznaniu skarżącemu 45 punktów rekrutacyjnych, a co za tym idzie, wobec nieuzyskania przez niego łącznie minimalnej liczny punktów stanowiącej podstawę przyjęcia do szkoły doktorskiej, również o odmowie przyjęcia kandydata. Organ podkreślił, że rekrutacja do szkoły doktorskiej ma postać sformalizowanego postępowania (art. 200 ust. 2 u.s.w.n.) a każdy z kandydatów musi obowiązkowo spełnić wymogi wskazane w rekrutacji. Jednak specyfika konkursu nie pozwala na pozostawienie kandydatom dowolności w zakresie terminu składania dokumentów aplikacyjnych. Wszyscy kandydaci przechodzą tę samą procedurę rekrutacyjną – konkurs. Zdaniem organu ustawodawca chciał, aby rekrutacja odbywała się w ramach konkursu, ponieważ to właśnie uczenia jest w stanie najlepiej zweryfikować kandydatów. Odnosząc się do przyznanej kandydatowi punktacji, organ wskazał za wyrokiem NSA z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. akt. I OSK 579/06, że wyposażenie organu w luz decyzyjny oznacza, iż sąd administracyjny bada zgodność z prawem, nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia w niej zawartego. Organ wskazał, że: - w toku postępowania rekrutacyjnego nie doszło do złamania zasady konkursowego charakteru tego postępowania, - członkowie komisji zachowali bezstronność i obiektywność w ocenie kandydatów, - postępowanie rekrutacyjne zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, - ustalone zostały osiągnięcia skarżącego, którym przypisano odpowiednią liczbę punktów, - liczba ta została prawidłowo wyliczona i uplasowała kandydata poniżej progu uprawniającego do podjęcia kształcenia w szkole doktorskiej. Końcowo Komisja Rekrutacyjna podniosła, że w sposób wyczerpujący zebrała i rozpatrzyła cały materiał dowodowy, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postępowanie przeprowadzone zostało z poszanowaniem przepisów k.p.a. a także zgodnie z regulacjami wewnątrzuczelnianymi obowiązującymi wszystkich kandydatów do szkoły doktorskiej. Wbrew zarzutom skarżącego, w uzasadnieniu wskazano również dowody na podstawie których ustalono fakty i wydano rozstrzygnięcie oraz dowody, które nie mogły stanowić podstawy rozstrzygnięcia i tego przyczyny. Skarżący nie uzyskał w postępowaniu rekrutacyjnym wymaganej ilości punktów i tym samym nie spełnił warunku przyjęcia do szkoły doktorskiej wynikającego z § 3 ust. 4 uchwały rekrutacyjnej. Zdaniem komisji brak jest podstaw do kwestionowania jej stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się do zbadania legalności, tj. zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego. Powyższa zasada wynika z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021, poz. 137). Jedynie w przypadku istnienia istotnych wad postępowania lub naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) następuje uchylenie decyzji administracyjnej lub stwierdzenie jej nieważności przez sąd. Jednocześnie rozstrzygając daną sprawę, wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany zawartymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Materialnoprawną podstawę wydanych w postępowaniu rekrutacyjnym decyzji o odmowie przyjęcia kandydata do szkoły doktorskiej stanowiły przepisy art. 200 u.s.w.n. oraz uchwały rekrutacyjnej. Zgodnie z treścią art. 200 ust. 1 u.s.w.n. do szkoły doktorskiej może być przyjęta osoba, która posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera albo równorzędny, albo osoba, o której mowa w art. 186 ust. 2 u.s.w.n.. Rekrutacja do szkoły doktorskiej odbywa się w drodze konkursu na zasadach określonych przez senat albo radę naukową (ust. 2). Zasady, o których mowa w ust. 2, oraz program kształcenia, o którym mowa w art. 201 ust. 3, podmiot prowadzący szkołę doktorską udostępnia nie później niż 5 miesięcy przed rozpoczęciem rekrutacji (ust. 3). Zgodnie z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 200 ust. 2 u.s.w.n. zasady konkursu w badanej sprawie określa uchwała Senatu Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] marca 2021 r., Nr [...] w sprawie określenia zasad rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu [...] w W. na I rok Kształcenia w roku akademickim 2020/2021. Z treści § 3 wskazanej uchwały wynika, że: 1. Rekrutacja do Szkoły prowadzona jest w drodze konkursu na podstawie wyników postępowania kwalifikacyjnego. Warunki postępowania rekrutacyjnego są jawne. 2. Podstawę zakwalifikowania kandydata stanowi liczba punktów uzyskana w wyniku: 1) przeliczania oceny kandydata odpowiadającej wpisanemu na dyplomie wynikowi ukończenia jednolitych studiów magisterskich lub studiów drugiego stopnia, na punkty według wskazanego wzoru, 2) uwzględniania dokumentacji świadczącej o predyspozycjach kandydata do pracy naukowej ocenianej w skali od 0 do 20 (nagrody za wyróżniającą się pracę magisterską, udział w konferencjach, udział w projektach badawczych, międzynarodowych stażach naukowych itp.); 3) rozmowy kwalifikacyjnej ocenianej w skali od 0 do 20 punktów, w której od kandydata oczekuje się znajomości wybranej dyscypliny nauki, wskazania motywów podjęcia pracy naukowej oraz zaprezentowania własnych zainteresowań naukowych; 4) oceny wstępnego projektu indywidualnego programu badawczego ocenianego w skali od 0 do 20 punktów; 5) oceny publikacyjnego dorobku naukowego w skali od 0 do 20 punktów, gdzie 20 punktów oznacza spełnienie warunków publikacyjnych dla otwarcia postępowania doktorskiego zgodnie z przepisami Ustawy. 3. Łączna maksymalna liczba punktów możliwa do uzyskania w procesie rekrutacji wynosi 100 punktów. 4. Liczbę punktów stanowiącą podstawę przyjęcia do Szkoły ustala Komisja, ale liczba ta nie może być niższa od 60. Dalej zgodnie z § 4 ust. 1 cytowanej uchwały w celu przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 3, kandydat zobowiązany jest do złożenia następujących dokumentów: 1) podanie (ankieta) o przyjęcie do Szkoły, 2) kwestionariusz osobowy, 3) odpis dyplomu uzyskania tytułu zawodowego magistra lub tytułu równorzędnego, 4) dokumenty poświadczające znajomość nowożytnego języka obcego na poziomie biegłości językowej co najmniej B2, w tym certyfikat lub dyplom ukończenia studiów (w tym suplement). 5) 1 fotografia formatu legitymacyjnego, 6) wykaz publikacji i dokumenty potwierdzające dotychczasowe osiągnięcia badawcze, w tym wystąpienia konferencyjne, 7) dodatkowe dokumenty świadczące o predyspozycjach kandydata do pracy naukowej, np. zaświadczenia o odbytych stażach naukowych, 8) wstępny projekt indywidualnego programu badawczego, w którym zawarty został w szczególności: problem badawczy, cele badań, hipotezy badawcze/pytania badawcze, metody badawcze, ramowy harmonogram badań, przegląd literatury przedmiotu badań, możliwości komercjalizacji badań, 9) opinię i zgodę kandydata na promotora. W badanej sprawie pozostaje poza sporem fakt złożenia w terminie przez skarżącego wymaganych dokumentów oraz uzyskania przez niego 45 punktów. Jak wynika z przytoczonego wyżej § 3 ust. 4 wspomnianej wyżej uchwały, minimalna liczna punktów stanowiąca podstawę przyjęcia do szkoły wynosi 60 punktów. Zestawiając przywołane wyżej regulacje z poczynionymi ustaleniami w zakresie przypisanej skarżącemu punktacji należy stwierdzić, że podjęte w postępowaniu administracyjnym decyzje odpowiadają prawu. Skoro kandydat nie uzyskał minimalnej wymaganej liczby punktów to w stosunku do niego prawidłowo organ wydał decyzję o odmowie przyjęcia do szkoły doktorskiej. Jako nieuprawniony przedstawia się zarzut skarżącego dotyczący wadliwości decyzji poprzez podpisanie jej przez osobę nieuprawnioną. Zgodnie bowiem z treścią § 5 ust. 3 wskazanej wyżej uchwały decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły podpisuje przewodniczący komisji rekrutacyjnej lub upoważniony przez niego wiceprzewodniczący komisji rekrutacyjnej. W ocenie Sądu, powyższy przepis stanowi lex specialis w stosunku do art. 107 § 1 k.p.a. i ma zastosowanie do decyzji wydanych w toku postępowania rekrutacyjnego do Szkół Doktorskich, a więc również do decyzji utrzymującej w mocy decyzję o odmowie przyjęcia kandydata do Szkoły Doktorskiej, wydanej na skutek nieuwzględnienia przez Komisję Rekrutacyjną wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przepisy uchwały rekrutacyjnej są przepisami szczególnymi, o charakterze powszechnie obowiązującym. Przepisy te zostały wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 200 ust. 2 u.s.w.n. i regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań prawnych przyjętych w k.p.a. Uzasadnione jest więc stanowisko, że przepisy k.p.a. mają zastosowanie w postępowaniu rekrutacyjnym tylko wtedy, gdy przepisy regulujące zasady i tryb przyjmowania kandydatów do szkoły doktorskiej nie przewidują w tym zakresie odmiennych regulacji. W niniejszej sprawie podpisanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia do szkoły doktorskiej wyłącznie przez przewodniczącego organu kolegialnego (Komisji Rekrutacyjnej) znajdowało uzasadnienie prawne w regulacji szczególnej zawartej w § 5 ust. 3 uchwały rekrutacyjnej. Akt prawny niższego rzędu przewidujący podpisywanie decyzji rekrutacyjnej przez przewodniczącego komisji rekrutacyjnej lub jego zastępcę nie narusza aktu wyższego rzędu przede wszystkim ze względu na przyjęcie w prawie polskim zasady autonomii szkoły wyższej. Hierarchia normatywna nie doznaje zatem naruszenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt I OSK 2353/17; publ. CBOSA). Nietrafiony jest również zarzut skargi dotyczący błędnego zastosowania środka odwoławczego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Rację ma organ, kiedy wywodzi, że zgodnie z art. 200 ust. 5 zd. 2 u.s.w.n. od decyzji odmawiającej przyjęcia do szkoły doktorskiej przysługuje kandydatowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i co zostało odzwierciedlone również w regulacji wewnątrzuczelnianej - § 5 ust. 4 omawianej uchwały. W tym miejscu wyjaśnić należy, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy różni się od odwołania tym, że nie ma on konstrukcji dewolutywnej, gdyż nie powoduje przeniesienia kompetencji do jego rozpoznania na organ wyższego stopnia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest rozpatrywany przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Taki organ, który rozpoznał już sprawę ma możliwość dokonać samokontroli wydanego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego skrócenia okresu pomiędzy publikacją uchwały, a rozpoczęciem procesu rekrutacyjnego należy wskazać, że organ prawidłowo zastosował art. 79 ust. 8a ustawy z dnia 16.04.2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. 2020, poz. 695), dokonując zgodnie z prawem zmiany w zasadach rekrutacji, o których mowa w art. 200 ust. 2 u.s.w.n., określonych dla kształcenia rozpoczynającego się w latach 2020 i 2021, z pominięciem terminu, o którym mowa w art. 200 ust. 3 tej ustawy. Tym samym działając w granicach prawa skrócenie pięciomiesięcznego okresu wynikającego z art. 200 ust. 3 u.s.w.n. było dopuszczalne. Sąd wskazuje jednak, że skarżący w tym czasie złożył wszelkie niezbędne i wymagane dokumenty i w trakcie procesu rekrutacji nie kwestionował prawidłowości ich złożenia. Nie jest rolą organu nadzorowanie kandydatów w zakresie treści składanych przez nich dokumentów. Skarżący w wyznaczonym terminie złożył również dyplom potwierdzający uzyskaną ocenę. Jeśli punktacja przyznawana za konkretne oceny wskazane na dyplomie była kandydatowi znana, to tylko na nim spoczywała odpowiedzialność za wybór dyplomu, który do danej rekrutacji (konkursu) złożył. Rację ma organ, kiedy stwierdza, że takie same terminy obowiązywały wszystkich kandydatów i niedopuszczalne jest uznanie dokumentu z wyższą oceną złożoną po zakończonym konkursie. Skarżący nie wykazał również, aby doszło do naruszenia zasad postępowania rekrutacyjnego. Zarzuty podniesione przeciwko rekrutacji po zakończeniu całego postępowania rekrutacyjnego, w którym skarżący wziął udział i nie uzyskał wymaganej liczby punktów, nie mają wpływu na wynik sprawy. O konkursowym charakterze postępowania kwalifikacyjnego stanowi § 3 ust. 1 powołanej wyżej uchwały. Podstawę zakwalifikowania kandydata i stanowiąca o tym liczba punktów również została jasno i wyczerpująco wskazana w § 3 ust. 2 uchwały. Wyniki postępowania rekrutacyjnego są jawne (§ 3 ust. 1 zd. 2 uchwały). Tym samym sformalizowane postępowanie konkursowe jakim jest rekrutacja do szkoły doktorskiej jawi się jako obiektywne, jawne i przejrzyste. Realizacja takich zasad służyć ma zarówno kandydatom jak i organom uczelni, by w procesie kontroli podjętych rozstrzygnięć, mogły bronić słuszności podjętej decyzji. W ocenie Sądu postępowanie kwalifikacyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami określonymi w cytowanych na wstępie przepisach u.s.w.n. oraz uchwały rekrutacyjnej. Zasady konkursowego charakteru postępowania kwalifikacyjnego nie zostały naruszone. Prawidłowo powołana komisja dokonała oceny osiągnięć skarżącego zgodnie z opisanymi wyżej kryteriami. Poszczególnym osiągnięciom przypisano określoną liczbę punktów. Suma punktów uzyskanych przez skarżącego była jednak niewystarczająca do uzyskania miejsca na liście osób przyjętych do szkoły doktorskiej. Tym samym zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione i nie mogą prowadzić do podważenia decyzji Komisji rekrutacyjnej z odmawiającej przyjęcia skarżącego do szkoły doktorskiej. Kryteria i sposób oceny kandydata (§ 3 ust. 2 uchwały) określają kategorie takie jak: ocena wpisana na dyplomie ukończenia studiów, dokumentacja świadcząca o predyspozycjach do pracy naukowej, rozmowa kwalifikacyjna, projekt badawczy, publikacyjny dorobek naukowy kandydata. Kryteria te nie uwzględniają wagi poszczególnych ocen, określają jedynie maksymalną liczbę punktów za daną kategorię. Ocena kategorii i poszczególnych ocen cząstkowych jest pozostawiona niezależnym i bezstronnym ekspertom - członkom komisji rekrutacyjnej. W świetle powyższego nie jest trafny zarzut skargi, że komisja nie wyjaśniła wątpliwości i nie przedstawiła warunków ocen składowych składających się na wynik punktowy ocenianych kryteriów, czy w sposób niewłaściwy dokonała oceny zebranych materiałów oraz nie wyjaśniła dlaczego za publikacje skarżącego nie przyznała mu maksymalnej liczby punktów. Wymaga zaakcentowania, że celem postępowania rekrutacyjnego jest wskazanie najlepszych kandydatów do kształcenia w szkole doktorskiej, poprzez sprawdzenie ich predyspozycji w drodze oceny ich dotychczasowych doświadczeń, osiągnięć naukowych, projektu badawczego, rozmowy kwalifikacyjnej. Ocena taka dokonywana jest w oparciu o posiadaną wiedzę oraz doświadczenie członków komisji. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji i podważenia oceny merytorycznej kandydata dokonanej w postępowaniu konkursowym przez komisję rekrutacyjną. Oznacza to, że sąd administracyjny nie może ingerować w wysokość przyznanej punktacji, która jest wynikiem subiektywnych ocen komisji, natomiast skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, jakoby proces rekrutacji odbył się nieprawidłowo. Tym bardziej, że jak podaje sam organ, dorobek naukowy skarżącego został na skutek wniesienia skargi poddany ponownej weryfikacji przez Bibliotekę [...]. Jednakże ponownie stwierdzono, że przyznana skarżącemu w tym zakresie liczba punktów jest miarodajna do ilości i jakości jego dorobku naukowego. Organ wyjaśnił, że dorobek naukowy skarżącego nie mógł zostać oceniony na poziomie maksymalnej liczby punktów tylko z uwagi na ilość publikacji. Tutaj znaczenie ma również ich tematyka, charakter czy znaczenie naukowe. Takie samo wyjaśnienie zawarte zostało w uzasadnieniu do decyzji utrzymującej w mocy decyzję o odmowie przyjęcia. Konkludując, skarżący nie uzyskał w postępowaniu rekrutacyjnym wymaganej ilości punktów i tym samym nie spełnił warunku przyjęcia do szkoły doktorskiej. Organ ustalił w tym zakresie istotne okoliczności stanu faktycznego , przytoczył treść przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie, prawidłowo je interpretując. Wobec tego Sąd nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania stanowiska organu. Stwierdzenie powyższego oznacza ,że skarga przedstawia się jako bezzasadna ,co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.