IV SA/Wr 177/06
WyrokWSA we Wrocławiu2006-08-01
Skład orzekający: Lidia Serwiniowska, Marcin Miemiec, Ewa Kamieniecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska prawidłowo oceniła zdolność do służby wojskowej skarżącego, uwzględniając dokumentację medyczną i przepisy prawa?Ratio decidendi
Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego, uznając, że narusza ona przepisy procedury administracyjnej, w szczególności zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji. Organ odwoławczy błędnie zinterpretował dokumentację medyczną, co doprowadziło do wadliwego rozstrzygnięcia o zdolności skarżącego do służby wojskowej.Stan faktyczny
Skarżący P. J. kwestionował decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., która uznała go za zdolnego do służby wojskowej (kat. A), pomimo przebytego złamania kości nadgarstka prawego i wzrostu powyżej 185 cm. Organ odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie pierwszej instancji, opierając się na dokumentacji medycznej z leczenia szpitalnego. Skarżący zarzucił powierzchowność oceny stanu zdrowia i potencjalne negatywne skutki psychiczne związane z odbywaniem służby. Sąd administracyjny uznał, że decyzja organu odwoławczego narusza przepisy procedury administracyjnej.Rozstrzygnięcie
Uchylono decyzję II instancji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA - Marcin Miemiec, Asesor WSA - Ewa Kamieniecka, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi P. J. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej uchyla decyzję II instancji.
Przedmiotem skargi wniesionej przez P. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] wydane na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r . o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r., Nr 241, poz. 2416) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust. 1 i 2, § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595), utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] uznające P. J. w grupie pierwszej zdolnym do służby wojskowej (kat. A).
Wyżej oznaczonym orzeczeniem Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. rozpoznała u strony [...] okresowe zakwalifikowane do § 69 pkt 1 Załącznika Nr 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. (Dz.U. Nr 151, poz. 1595)(zwane dalej rozporządzeniem), przebyte wygojone złamanie kości nadgarstka prawego - bez określenia § oraz wzrost powyżej 185 cm - zakwalifikowane do § 1 pkt 1. , Zdaniem organu rozpoznane schorzenia kwalifikują skarżącego jako zdolnego do czynnej służby wojskowej w grupie I Kat. A. . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż ustaleń w zakresie objętym rozstrzygnięciem dokonano w oparciu o badania własne i specjalistyczne.
W odwołaniu od powyższej decyzji strona nie zgodziła się z punktem 1 rozpoznania lekarskiego, a więc kwalifikacją [...] okresowego do § 69 pkt 1 Załącznika Nr2 do rozporządzenia
Organ drugiej instancji rozpatrując odwołanie nie stwierdził nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu wskazał, iż z posiadanej dokumentacji medycznej wynika, że charakter i rodzaj schorzenia określony w punkcie 1 rozpoznania Komisji I instancji został ustalony o dokumentację medyczną z Oddziału Chorób A. C. S. K. Uniwersytetu Medycznego w Ł. (karta informacyjna Nr . [...] z dnia [...] r. Zdaniem Komisji odwoławczej strona nie przedstawiła dokumentacji medycznej mogącej powodować uzasadnione wątpliwości co do oceny dokonanej w trakcie obserwacji szpitalnej.
W skardze na decyzję ostateczną P. J. podniósł, iż orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej we W. jest niezgodne rzeczywistością i prawem. Ponadto wskazał, iż ocena stanu zdrowia została dokonana powierzchownie, a [...] będzie narażało skarżącego na uwagi środowiska wojskowego podczas odbywania służby, co spowoduje silny stres i zwiększy częstotliwość objawów.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wskazała, iż rodzaj i stopień zaburzeń został ustalony w wyniku przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych badań lekarskich specjalistycznych oraz obserwacji szpitalnej w C. S. K. Uniwersytetu Medycznego w Ł. , a oceny zdolności do czynnej służby wojskowej dokonano adekwatnie do stwierdzonych zaburzeń zgodnie z przepisami rozporządzenia MON z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595). Ponadto wskazano, że zgromadzone dokumenty potwierdzają, iż aktualny stopień schorzenia zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 69 z załącznika Nr do rozporządzenia mieści się w zakresie pojęciowym pkt 1 do § 69. Na potwierdzenie wskazano na brak zmian organicznych w układzie [...] , wynik badania psychologicznego mieszczący się w granicach normy oraz brak dokumentacji potwierdzającej leczenie skarżącego z powodu podnoszonych w odwołaniu zaburzeń. Zarzut naruszenia prawa jest zdaniem strony przeciwnej niezasadny, z uwagi na brak wskazania na czym polegało naruszenie, a skarżący otrzymał w orzeczeniu komisji pełną wykładnię prawną przepisów. Na rozprawie poprzedzającej wydanie rozstrzygnięcia skarżący złożył kserokopię informacji dla lekarza kierującego, z której wynika, iż wymaga objęcia stałą opieką poradni specjalistycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 stycznia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać swojej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 45 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że wojskowe komisje lekarskie stanowią organy administracji publicznej wydające decyzje w indywidualnych sprawach, w tym również decyzje w sprawach zdolności poborowego do służby wojskowej ze względu na stan zdrowia. Dlatego też do tego rodzaju rozstrzygnięć odnoszą się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1999 r. I SA 2114/97 - LEX 47973, wyrok NSA z dnia 16 listopada 1995 r. SA/Gd 1655/95- OSP z 1997 r. Nr 7-8, poz. 135 i inne). Tym samym w zakresie nienormowanym przepisami szczegółowymi do postępowania w sprawach tego rodzaju mają zastosowanie określone w k.p.a. ogólne zasady postępowania administracyjnego. Rozstrzyganie o zdolności do służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu.
Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego ( art. 7 i 77 k.p.a. ). Decyzja powinna zawierać m. in. uzasadnienie faktyczne i prawne ( art. 107 § 1 k.p.a. ). Przepis art. 107 § 3 k.p.a. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Ponadto właściwe uzasadnienie decyzji winno realizować zasadę przekonywania strony, czyli wyjaśniania stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, wyrażoną w art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja, narusza powyższe przepisy procedury administracyjnej w stopniu wpływającym na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 30a ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r., Nr 241, poz. 2416) orzeczenie o zaliczeniu danej osoby do jednej kategorii, o których mowa w ust. 1, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. Ponadto zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595), orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej, [...] wojskowe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego i wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby - także obserwacji szpitalnej, dokumentacji medycznej oraz informacji i dokumentów, o których mowa w § 6, wykorzystując w szczególności:
1) opinię służbowo-lekarską uwzględniającą historię choroby, przebieg leczenia i jego wyniki oraz czynniki ryzyka na stanowisku służbowym zajmowanym przez żołnierza niezawodowego lub pełnionej przez niego funkcji wojskowej;
2) historie leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego;
3) wyniki pomiarów czynników szkodliwych występujących w środowisku służby;
4) książeczkę zdrowia żołnierza niezawodowego;
5) informacje zawarte w pisemnym oświadczeniu żołnierza niezawodowego.
Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy orzeczenie Komisji I instancji jak i zaskarżone orzeczenie wydane zostały po ponownie przeprowadzonym postępowaniu w związku z orzeczeniem czasowej niezdolności do służby wojskowej(kat. B6) z uwagi na zakwalifikowanie schorzenia poborowego do schorzeń z § 69 pkt 2 - [...] . Ponadto po złożeniu odwołania skarżący przebywał na leczeniu szpitalnym w okresie od [...] r. do [...] r. w związku z wykrytym schorzeniem. Potwierdza to Karta Informacyjna Leczenia Szpitalnego z dnia [...] r. wystawiona przez C. S. K. Uniwersytetu. Medycznego w Ł. . Komisja odwoławcza działając zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej oraz rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej oparła rozstrzygnięcie między innymi na wspomnianej wyżej dokumentacji. Wynika to wprost z uzasadnienia zaskarżonego aktu, w którym wskazano, iż charakter i rodzaj schorzenia został ustalony o dokumentację medyczną w postaci karty informacyjnej Nr ks. gł. 210/05 z 30 września 2005 r. Jednocześnie wskazano, iż skarżący nie przedstawił dokumentacji medycznej mogącej powodować uzasadnione wątpliwości co do oceny dokonanej w trakcie obserwacji szpitalnej. Zdaniem składu orzekającego powyższe twierdzenia stoją w sprzeczności z treścią powołanej karty informacyjnej, w której wprost wskazano, iż w aktualnym stanie zdrowia pacjent nie powinien odbywać służby wojskowej. Wnioski wyciągnięte przez Komisję odwoławczą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie znajdują wobec tego potwierdzenia w zgromadzonym materiale aktowym. Ponadto istotną okolicznością na tle argumentów wywiedzionych w zaskarżonym orzeczeniu, jest to, iż we wcześniejszym postępowaniu schorzenie skarżącego zakwalifikowano do § 69 pkt 2 Zalącznika Nr 2 do rozporządzenia, zgodnie z którym stwierdzenie [...] kwalifikuje poborowego do kategorii D, a w tym konkretnym przypadku Kat. B 6. Brak w uzasadnieniu wyjaśnienia stanowiska organu w tym aspekcie - wobec zmiany kwalifikacji schorzenia na określoną w § 69 pkt 1 Załącznika Nr 2 do rozporządzenia-, a wyciągnięte wnioski wskazują na błędną ocenę materiału dowodowego jak również sugerują dowolność organu administracyjnego w zakresie prowadzonego postępowania dowodowego. Podkreślić w tym miejscu należy, że przez rozpoznanie całego materiału należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów , a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. W myśl bowiem zasady swobodnej oceny dowodów, organ rozpatrując materiał dowodowy nie może pominąć żadnego dowodu, jest władny natomiast odmówić dowodowi wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić , z jakiej przyczyny to robi. Tym samym w stosunku do organu orzekającego w rozpatrywanej sprawie musi być skutecznie wyartykułowany zarzut naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego tj art. 7, art. 77 i art. 80.
Dodać należy, że niewyjaśnienie przesłanek podjęcia zaskarżonej decyzji poprzez zamieszczenie właściwego uzasadnienia odpowiadającego wymogom z art. 107 § 3 kpa, uniemożliwiło Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu odtworzenie procesu myślowego, który doprowadził organy orzekające do uznania, że skarżący jest zdolny do służby wojskowej z kategorią A. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy zatem przeprowadzić postępowanie zgodnie z regułami procedury administracyjnej
Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż z przyczyn wskazanych wyżej pod adresem Komisji odwoławczej orzekającej w sprawie musi być skutecznie wyartykułowany zarzut naruszenia przepisów art. 7,art. 77 §1, art. 80 oraz art. 107 §3 kodeksu postępowania administracyjnego, a w konsekwencji konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany. W niniejszej sprawie nie orzekano w przedmiocie wykonania zaskarżonego orzeczenia, gdyż orzeczenie o przydatności ( lub braku przydatności ) do służby wojskowej nie posiada samodzielnego przymiotu wykonalności.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło