IV SA/Wr 181/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. pełnomocnik J. B., adwokat Ł. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie wniósł także o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Prezydent Miasta Ś. nr [...] orzekł o wymeldowaniu skarżącego z miejsca jego stałego pobytu. Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. Wojewoda D.pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie zostało przesłane na adres pełnomocnika skarżącego. Pełnomocnik skarżącego w dniu 14 listopada 2013 r. odbierał awizowaną korespondencję w placówce Poczty Polskiej S.A. Urząd Pocztowy nr 3 przy ul. [...] we W.. Jednak z uwagi na awarię systemu operatora pocztowego korespondencja z postanowieniem Wojewody D. z dnia 21 października 2013 r. została zdjęcia ze stanu systemu ewidencji przesyłek, ale nie została fizycznie wydana adresatowi. Na powyższą okoliczność pełnomocnik przedkłada zaświadczenia Urzędu Pocztowego nr 3 we W. z dnia 6 lutego 2014 r. Tym samym, zdaniem pełnomocnika, uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Jednocześnie stwierdził on, że został skutecznie powiadomiony o treści przedmiotowego postanowienia w dniu 4 lutego 2014 r., gdy odebrał osobiście postanowienie w siedzibie Wojewody D. i dopiero w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei, po myśli art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone postanowienie pomimo dwukrotnego awizowania (w dniu 7 listopada 2013 r. oraz 15 listopada 2013 r.) nie zostało podjęte, a w związku z powyższym zostało one zwrócone w dniu 22 listopada 2013 r. organowi ze skutkiem doręczenia. Termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 23 listopada 2013 r. (poniedziałek). Skarga została wniesiona 11 lutego 2014 r., a więc niewątpliwie po upływie terminu do jej złożenia. Przesłanką merytoryczną przywrócenia terminu jest brak zawinienia strony przy jego uchybieniu. Należy stwierdzić, że chodzi tu o zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi o taką sytuację, gdy przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności zewnętrzne i obiektywne. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, ustawodawca złagodził rygor dowodowy, ustanawiając stronie jedynie obowiązek uprawdopodobnienia przytoczonych przez nią okoliczności. Oznacza to, że strona musi jedynie wykazać duże prawdopodobieństwo, że przytoczone przez nią okoliczności miały miejsce. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że skarżący uchybiła terminowi do wniesienia skargi w sposób niezawiniony. W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez pełnomocnika skarżącego nie mogą spowodować podjęcia rozstrzygnięcia o przywróceniu terminu do wniesienia skargi z uwagi na to, że nawet jakby przyjąć podnoszone okoliczności awarii systemu operatora pocztowego w dniu 14 listopada 2013 r., to uznać należy że przy dochowaniu należytej staranności, pełnomocnik skarżącego winien zareagować na powtórne awizowanie przesyłki które miało miejsce w dniu 15 listopada 2013 r. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.