IV SA/Wr 182/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty postanawia: odrzucić skargę. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie "upsa"). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Skarga M. G. podlega odrzuceniu, gdyż wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu. Według art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 upsa skargę należało wnieść do Sądu za pośrednictwem organu II instancji w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga została nadana przez stronę w Urzędzie Pocztowym we W. w dniu [...] r. Potwierdza to stempel pocztowy z tą datą odciśniętą na kopercie. Z dołączonych do odpowiedzi na skargę akt administracyjnych wynika z kolei, że kwestionowaną decyzję doręczono prawidłowo (z właściwym pouczeniem o środkach prawnych i terminie) stronie skarżącej w dniu [...] r. Odzwierciedla to data figurująca na potwierdzeniu odbioru obok podpisu odbiorcy. Fakt ten wskazuje, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął dnia [...] r. Dzień [...] r. przypadał w sobotę. Z uwagi na to, zgodnie z art. 83 § 2 upsa, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie był to poniedziałek, [...] r. Zestawienie tej daty z dniem nadania skargi przez stronę ([...] r.) wskazuje jasno na jednodniowe przekroczenie terminu do skutecznego dokonania tej czynności proceduralnej. W konsekwencji – stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 upsa – skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić.