IV SA/Wr 182/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Rektor Uniwersytetu W. (dalej: organ) - decyzją z 18 grudnia 2020 r., nr [...] - odmówił skarżącej przyznania stypendium socjalnego. Pouczył, że od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał, że skarżąca może także wnieść skargę do sądu administracyjnego w ciągu 30 dni od doręczenia decyzji bez konieczności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej 1 stycznia 2021 r. Pismem z 21 stycznia 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym zakwestionowała zasadność wydania rozstrzygnięcia oraz wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchylenie decyzji i przyznanie stypendium socjalnego. Następnie - pismem z 21 stycznia 2021 r. - skarżąca wystąpiła do tut. Sądu ze skargą na w/w decyzję. Wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie stypendium socjalnego. Uzasadniając powtórzyła argumentację wyrażoną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazał, że skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i jednocześnie skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul (§ 3). Przywołana regulacja wprowadza wyjątek od generalnej zasady, że wniesienie skargi jest dopuszczalne wyłącznie po wyczerpaniu przysługujących stronie środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Jeżeli bowiem tym środkiem będzie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy strona ma prawo dokonania wyboru, czy z niego skorzystać i oczekiwać od organu ponownego zajęcia stanowiska w drodze kolejnego rozstrzygnięcia, czy też - z pominięciem tego etapu postępowania - zwrócić się bezpośrednio do sądu administracyjnego celem kontroli legalności decyzji wydanej w pierwszej instancji. Trzeba podkreślić, że pozostawiony stronie wybór ma charakter alternatywny. Oznacza to, że może ona skorzystać albo z prawa do kontynuowania postępowania w administracyjnym toku instancji, albo z prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nie jest natomiast dopuszczalne połączenie obu tych możliwości, nawet jeśli wynika to z braku pewności co do własnej sytuacji prawnej. W okolicznościach sprawy właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia. Skarżąca bowiem zainicjowała dwa równolegle do siebie prowadzone postępowania: jedno przed organem, drugie zaś przed tut. Sądem. W świetle art. 52 § 3 p.p.s.a. nie było to jednak działanie dopuszczalne. Reasumując należało zatem stwierdzić, że skoro skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy to nie mogła ona jednocześnie skorzystać z prawa do zaskarżenia tej samej decyzji w drodze skargi sądowoadministracyjnej. Stąd też skarga wniesiona do Sądu podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.