IV SA/Wr 183/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na pismo Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] r. nr [...] informujące o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia postanowił: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 marca 2010 r. Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z treści której wynikało, że jest ona niezadowolona z pisma D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] r. nr [...] informującego ją o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia. Do skargi dołączona została m.in. decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] sierpnia 1994 r. (nr [...]). Zarządzeniem z dnia 29 marca 2010 r. wezwano skarżącą do nadesłania oryginału pisma z dnia 24 marca 2010 r. oraz do wyjaśnienia, czy w piśmie tym kwestionuje stanowisko D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. zawartego w piśmie z dnia 11 marca 2010 r. Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2010 r. ponownie wezwano skarżąca do określenia czy skarga dotyczy zakwestionowania pisma D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., czy też skarżąca wnosi o wzruszenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 1994 r. o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej (jeżeli tak to w jakim trybie), albo przedmiotem skargi jest inne żądanie. W piśmie z dnia 14 kwietnia 2010 r. skarżąca sprecyzowała swoje żądanie wskazując, że przedmiotem skargi jest pismo D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej oraz że wnosi o wzruszenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 1994 r. o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym tego słowa znaczeniu na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te są rozpatrywane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII) i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zasada ta znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie. Pismo informujące o postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oraz sposobie jego zakończenia nie daje podstaw do wniesienia skargi. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego. Nie ma podstaw ku temu, ażeby informacji o stanie sprawy administracyjnej przypisać cechę aktu lub czynności, o których stanowi się w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Z kolei żądanie wzruszenia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 1994 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej, również nie mogło być przedmiotem niniejszego postępowania. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego wzruszenie decyzji ostatecznej może odbyć się w trybie wznowienia postępowania (Rozdział 12 k.p.a.) lub uchylenia, zmiany oraz stwierdzenia nieważności decyzji (Rozdział 13 k.p.a.). Stosownie do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wzruszenie ostatecznej decyzji administracyjnej wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, lub też do organu wyższego stopnia, w zależności od trybu oraz przyczyny wzruszenia decyzji. Sąd administracyjny nie może wzruszać takich decyzji, gdyż nie leży to w jego kompetencjach. Sąd administracyjny nie może również zastępować organów administracji. Na marginesie należy także dodać, że decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. dnia [...] lutego 1994 r. o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej została poddana ocenie tutejszego Sądu w wyroku z dnia 22 września 1994 r. sygn. akt SA/Wr 1741/94 w którym oddalono skargę na przedmiotową decyzję.