IV SA/Wr 186/06
PostanowienieWSA we Wrocławiu2006-04-05
Skład orzekający: Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydane w trybie art. 37 KPA w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia i odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w trybie art. 37 KPA, dotyczące nieuwzględnienia zażalenia i odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju postanowień jako podlegających kontroli sądowej. Skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które odmówiło uwzględnienia jego zażalenia i wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Skarżący zarzucił naruszenie szeregu przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Organ II instancji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na wydanie decyzji przez organ I instancji oraz uchylenie tej decyzji przez SKO decyzją z późniejszego dnia. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Sędzia WSA – Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia i odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie:
W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na wyżej oznaczone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydane w trybie art. 37 Kodeksu Postępowania Administracyjnego zarzucając, naruszenie przepisów art. 6, art. 7 , art. 35-38 , art. 104, art. 123-126 oraz art. 156 KPA.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniosło o odrzucenie skargi. Ponownie ustosunkowując się do zarzutu bezczynności Ośrodka Pomocy Społecznej w D. podkreślono, iż w niniejszej sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] została wydana decyzja dnia [...] r nr [...] od której skarżący wniósł odwołanie . Z tych względów zaskarżonym postanowieniem z [...] r SKO nie uwzględniło wniesionego zażalenia i odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Nadto w wyniku rozpatrzenia wspomnianego odwołania organ II instancji decyzją z dnia [...] r nr SKO [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji z przekazaniem do ponownego rozpatrzenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.
Postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi, prowadzone w skutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 KPA nie ma cech samodzielnego postępowania, należy do kategorii postanowień incydentalnych,(Wyrok NSA z 24.05.2001 IV SA 572/99) a ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju przedmiotów zaskarżenia, w konsekwencji skarga na takie rozstrzygnięcie organu nie przysługuje. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego zgodnie z art. 37 KPA warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia do którego wniesiono zażalenie(post NSA z 12.1.2001IV SAB 177/00) .
Na marginesie należy zauważyć, że jeśli strona uważała, iż wskazane postanowienie w jakiś sposób wpłynęło na rozstrzygnięcie sprawy, to mogła podnosić zarzuty dotyczące tego postanowienia jedynie w skardze na akt kończący dane postępowanie. Tym bardziej, mając na uwadze, że w rozpatrywanej sprawie organ I instancji wydał decyzję [...] r. jako bezzasadne należy uznać zarzuty zażalenia w zakresie bezczynności Ośrodka Pomocy Społecznej,
Podstawą odrzucenia niniejszej skargi jest zatem fakt, iż zaskarżony akt nie podlega kognicji Sądu Administracyjnego.W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło