IV SA/Wr 186/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w Pogotowiu Opiekuńczym oraz odstąpienia od ustalenia opłaty w części postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 lutego 2013 r. G. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w Pogotowiu Opiekuńczym oraz odstąpienia od ustalenia opłaty w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została skarżącemu prawidłowo doręczona w trybie art. 44 k.p.a. Zgodnie z powyższym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniu 10 stycznia 2013 r. oraz w dniu 17 stycznia 2013 r., jednakże skarżący nie podjął jej w terminie. Wobec tego stosownie do powołanego art. 44 k.p.a decyzję należy uznać za doręczoną w dniu 24 stycznia 2013 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 25 stycznia 2013 r. a upłynął z dniem 25 lutego 2013 r. W tej sytuacji należy uznać, że skarga złożona przez skarżącego za pośrednictwem poczty w dniu 28 lutego 2013 r. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.