IV SA/Wr 187/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-05-23
Skład orzekający: Alojzy Wyszkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na niezgodne z prawem działania funkcjonariuszy Aresztu Śledczego, niebędąca skargą na decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, podlegającą kontroli sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga na niezgodne z prawem działania funkcjonariuszy Aresztu Śledczego, która nie dotyczy decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej podlegającej kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 PPSA, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na niezgodne z prawem działania funkcjonariuszy Aresztu Śledczego we W. Skarga nie wskazywała na konkretną decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynność organu administracji publicznej, która mogłaby być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I. M. na niezgodne z prawem działania funkcjonariuszy Aresztu Śledczego we W. postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. I. M. dalej skarżący, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niezgodne z prawem działania funkcjonariuszy Aresztu Śledczego we W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzji administracyjnych;
2) postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty;
3) postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę dotyczącą uchybień w funkcjonowaniu Aresztu Śledczego we W. Skarżący nie wskazuje zatem decyzji, postanowienia lub innego aktu czy czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłoby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. W tym miejscu wskazać należy, że prawa i obowiązki osadzonych zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 ze zm.), dalej zwanej K.k.w., a konkretnie w Oddziale 4 "Prawa i obowiązki skazanego". Powyższe nie może być jednak przedmiotem oceny przez sąd administracyjny, bowiem nadzór nad wykonywaniem kary pozbawienia wolności wykonują określone w powołanej wyżej ustawie organy. Są wśród nich nie tylko organy Służby Więziennej, ale też sąd powszechny, w szczególności sąd penitencjarny lub sędzia penitencjarny, należący do organów postępowania wykonawczego w myśl art. 2 K.k.w. Nadto zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 151, poz. 1467), skargi dotyczące działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej, załatwiają odpowiednio - w zależności od treści skargi i zarzutów w niej podniesionych – Kierownik Służby Więziennej, Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej i Minister Sprawiedliwości. Zatem nie podlega kognicji sądów administracyjnych skarga dotycząca działalności i funkcjonowania Zakładu Karnego, co czyni ją niedopuszczalną. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło