IV SA/Wr 188/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 188/10 odrzucające skargę A. U. na uchwałę Senatu Akademii Medycznej we W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. U. na uchwałę Senatu Akademii Medycznej we W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego. Postanowienie wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, zostało doręczone skarżącej w dniu 6 lipca 2010 r. W dniu 19 lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącej – Z. U., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo skierowane do Prezesa WSA we Wrocławiu podpisane przez niego osobiście, które nazwał "zażalenie". Z treści pisma wynikało, że jest to skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 23 czerwca 2010 r. odrzucające skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ponieważ pismo pełnomocnika skarżącej wpłynęło w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, a z treści tego pisma wynikało, że jest on niezadowolony z rozstrzygnięcia w sprawie, Sąd uznał pismo z dnia 19 lipca 2010 r. za skargę kasacyjną. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a – skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 p.p.s.a oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a także należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 219 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną sporządził i złożył do wojewódzkiego sądu administracyjnego pełnomocnik skarżącej – Z. U., który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Zatem skarga kasacyjna nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi; nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, co orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a..