IV SA/Wr 189/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 189/10 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie skargi R. T. na działalność Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. Ś. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. T. na działalność Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. Ś.. Postanowienie wraz pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, zostało doręczone skarżącej w dniu 25 maja 2010 r. W dniu 27 maja 2010 r. skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo podpisane przez niego osobiście, z którego wynikało, że jest to skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 14 maja 2010 r. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez skarżącego. Od powyższego postanowienia, R. T. w dniu 8 lipca 2010 r. wniósł zażalenie sporządzone i podpisane przez niego osobiście. W tym samy piśmie skarżący złożył wniosek o przyznanie adwokata z urzędu i umorzenie kosztów sadowych. Postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. W dniu 15 października 2010 r. wpłynęła do WSA we Wrocławiu opinia pełnomocnika z urzędu o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W rozpoznawanej sprawie zażalenie sporządził i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący – R. T., który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Zatem zażalenie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia zażalenia, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby. Tak więc wniesienie zażalenia sporządzonego i podpisanego osobiście przez skarżącego należało uznać za niedopuszczalne i jako takie podlegał odrzuceniu po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.