IV SA/Wr 190/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant: sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy z wniosku H. B. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 190/16 w sprawie ze skargi H.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy wykupienia leków postanawia: odmówić uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. H. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy wykupienia leków, w której żądał: I. "od Polskiego Wymiaru Sprawiedliwości w terminie zawitym trzydziestu dni od otrzymania skargi orzeczenia WYROKIEM, iż Pokrzywdzony ma prawo do korzystania ze środków publicznych, przynajmniej od kwietnia 2014 r. do nadal poprzez obligatoryjne otrzymanie wymiernego świadczenia pieniężnego na zakup jednego ciepłego posiłku dziennie, II. orzeczenia WYROKIEM, iż mam prawo do korzystania ze środków publicznych przynajmniej od lutego 2015 r. do nadal poprzez obligatoryjne otrzymanie środków pieniężnych na zakup leków i leczenie zdrowia psychicznego, III. z urzędu stwierdzenia nieważności wszystkich orzeczeń Oskarżonego SKO z W. ogłoszonych konspiracyjnie w Grudniu 2015 i Lutym 2016 roku na szkodę Pokrzywdzonego H. B." Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wr 190/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w wyżej opisanym przedmiocie. Pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie wyroku z dnia 20 grudnia 2016 r. poprzez rozstrzygnięcie trzech wniosków procesowych zawartych w skardze z dnia 16 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia. Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w (red.) R. Hauser, M. Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. Natomiast w sprawie niniejszej Sąd w wyroku z dnia 20 grudnia 2016 r. orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przepisy tej ustawy nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.