IV SA/Wr 191/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia WSA – Marcin Miemiec (spr.) Sędzia NSA – Mirosława Rozbicka-Ostrowska Protokolant Anna Wilczak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 października 2006 r. przy udziale Prokurator Prokuratury Apelacyjnej Anny Głowacińskiej sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania dodatków nauczycielom postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Gminy B. na rzecz Wojewody D. 240,-zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik Wojewody D. cofnął skargę na uchwałę Rady Gminy B. Miejskiej z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania dodatków nauczycielom, wniesioną do tutejszego sądu. W uzasadnieniu powyższego cofnięcia wskazał, że w związku z podjęciem przez Radę Gminy B. uchwały z dnia [...] r. nr [...] prowadzenie postępowania w stosunku do zaskarżonej uchwały stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Po myśli zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę". Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy, cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne – postępowanie podlegało umorzeniu. O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono na postawie § 14 ust. 2, pkt 1, ppkt 1, lit c. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. nr 163, poz.1349 ze zm.) w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.