IV SA/Wr 195/08
PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-11-06
Skład orzekający: Wanda Wiatkowska-Ilków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy, którego braki formalne nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika z urzędu lub stronę, powinien zostać odrzucony?Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wydanego w toku postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie przez stronę lub jej pełnomocnika, podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący T. M. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza WSA odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pełnomocnik skarżącego, ustanowiony z urzędu, nie dołączył do sprzeciwu pełnomocnictwa procesowego. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik nie przedstawił pełnomocnictwa, a skarżący również nie podjął działań w tym kierunku.Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekazania do PKP S.A. pisma dotyczącego zwrotu rzeczy oraz przedłożenia dokumentów związanych z opróżnieniem lokalu postanawia odrzucić sprzeciw.
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił przyznania T. M. w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (pkt I) i ustanowił skarżącemu adwokata z urzędu (pkt II).
Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r. Nr [...] Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego w tej sprawie adwokata P. M.
W dniu 1 lipca 2008 r. wyznaczony pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 4 czerwca 2008 r.
Ponieważ pełnomocnik skarżącego nie dołączył do sprzeciwu pełnomocnictwa procesowego, na zarządzenie Sądu z dnia 12 sierpnia 2008 r., został wezwany do jego przedstawienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
W odpowiedzi, adwokat P. M. wyjaśnił, iż korespondencja kierowana przez niego do T. M., pod adres jaki uzyskał w Areszcie Śledczym w Ś., nie jest przez skarżącego podejmowana. Nie kontaktował się on również z pełnomocnikiem, gdyż prawdopodobnie nie posiada wiedzy, iż został on wyznaczony.
Wobec powyższego, Sąd skierował do skarżącego pismo zawierające informacje dotyczące wyznaczonego pełnomocnika i pouczył skarżącego czym grozi nieudzielenie mu pełnomocnictwa. Przesyłka ta nie została podjęta przez skarżącego w terminie. Przy czym wskazać należy, iż skarżący był wcześniej skutecznie pouczony m.in. o treści art. 46 oraz art. 70 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 259 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wydanych w toku postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, strona lub jej pełnomocnik mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Z § 2 tego przepisu wynika, iż sprzeciw wniesiony po terminie lub którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozważanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego, który wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, wezwany został do usunięcia jego braków formalnych przez nadesłanie udzielonego mu przez skarżącego pełnomocnictwa procesowego.
Jednakże, zakreślonym do tego terminie, pełnomocnik skarżącego nie przedstawił pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu przez skarżącego. Również sam skarżący nie poczynił żadnych kroków zmierzających do usunięcia tego braku formalnego.
Tym samym, skoro nie uzupełniono w terminie braków formalnych sprzeciwu, to myśl art. 259 § 2 powołanej ustawy Sąd zobowiązany jest do odrzucenia sprzeciwu, w związku z czym orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło