IV SA/Wr 195/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej H. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 540/11 odrzucające skargę H. Ś. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 540/11 oddalającym skargę H.Ś. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę H. Ś. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 540/11 oddalającym skargę H. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Postanowienie wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 maja 2012 r. W dniu 21 maja 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo z dnia 17 maja 2012 nazwane: "oświadczenie". Z jego treści wynikało, że nie zgadza się on z orzeczeniem, jakie zapadło w sprawie. Pismem z dnia 22 maja 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do podania, czy pismo z dnia 17 maja 2012 r. stanowi środek odwoławczy od postanowienia z dnia 8 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 195/12 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. W dniu 25 maja 2012 r. skarżący przesłał do WSA we Wrocławiu pismo, w którym podał, że pismo z dnia 17 maja 2012 r. stanowi odwołanie od postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 8 maja 2012 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Pismo skarżącego z dnia 17 maja 2012 r. należało uznać za skargę kasacyjną od wydanego postanowienia Sądu. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a – skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 p.p.s.a oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 p.p.s.a.), a także należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 219 § 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną sporządził i złożył do wojewódzkiego sądu administracyjnego osobiście skarżący – H. Ś., z pominięciem przymusu adwokackiego. Zatem skarga kasacyjna nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi; nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 178 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, co orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a..