IV SA/Wr 195/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 195/16 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 195/16 odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r., nr SKO [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 195/16 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 195/16 odmawiające przyznania H.B. (zwanemu dalej wnioskodawcą, stroną lub skarżącym) prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Powyższe postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 6 lutego 2017 r. z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. W dniu 14 lutego 2017 r. skarżący – za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej – wystąpił z zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego na opisane na wstępie postanowienie. Zarządzeniem z tego samego dnia strona została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie lub nadesłanie jego oryginalnie podpisanego odpisu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 lutego 2017 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 1 marca 2017 r., strona nie podpisała zażalenia, ani nie nadesłała jego oryginalnie podpisanego odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a także na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionego zażalenia jest postanowienie Sądu wydane na skutek sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Jak wynika z art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego wydanych w przedmiocie prawa pomocy, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że od postanowień sądu wydanych w tych sprawach nie przysługuje zażalenie, czy też jakikolwiek inny środek odwoławczy. Nie przewidują tego bowiem przepisy ustawy procesowej. Przedmiotowe orzeczenie nie mieści się też w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu w drodze zażalenia, o których mowa w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 p.p.s.a. Wniesienie zatem zażalenia od opisanego na wstępie postanowienia było niedopuszczalne. Ponadto należy wskazać, że stosownie do treści art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie jest bowiem możliwe wniesienie pisma do sądu administracyjnego za pośrednictwem poczty elektronicznej, a nawet pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13). Stąd też pismo wniesione za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej zawsze dotknięte będzie wadą formalną w postaci braku własnoręcznego podpisu. Wobec tego, że skarżący złożył zażalenie za pośrednictwem poczty elektronicznej, został on wezwany do podpisania zażalenia w terminie 7 dni, bądź też nadesłania jego oryginalnie podpisanego odpisu. Powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 22 lutego 2017 r., zatem siedmiodniowy termin na jego realizację upływał z dniem 1 marca 2017 r., który wypadał w środę. We wskazanym terminie brak formalny zażalenia nie został jednak uzupełniony. Reasumując należało zatem stwierdzić, że skarżący w niniejszej sprawie wywiódł niedopuszczalne zażalenie, którego braku formalnego nie uzupełnił dodatkowo w wyznaczonym terminie. Stanowiło to więc wystarczającą podstawę do odrzucenia wniesionego środka odwoławczego w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.