IV SA/Wr 196/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 19 stycznia 2026 r., nr SKO.PS/41/303/25 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 11 lutego 2026 r. M. P. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję SKO w Jeleniej Górze z 19 stycznia 2026 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na odbudowę budynku mieszkalnego. Pełnomocnika wezwano o uzupełnienie braków skargi przez podanie do akt sprawy numeru PESEL skarżącej w terminie siedmiu pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 27 marca 2026 r. Pismem nadanym w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 8 kwietnia 2026 r. pełnomocnik wskazał wspomniany numer. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego - jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przy tym należy wskazać, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 – dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Według art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 p.p.s.a. Dlatego w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych obliguje sąd do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wedle art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik na wezwanie Sądu podał do akt sprawy numer PESEL skarżącej, niemniej jednak uczynił to po terminie, w którym brak skargi powinien był uzupełniony. Jak bowiem wynika z akt sprawy, wezwanie o uzupełnienie braków skargi doręczono pełnomocnikowi przez upoważnionego pracownika 27 marca 2026 r. (piątek). Zatem wyznaczony siedmiodniowy termin na wspomniane uzupełnienie upłynął 3 kwietnia 2026 r. (piątek). Z kolei list z numerem PESEL skarżącej nadano w placówce pocztowej 8 kwietnia 2026 r. (por. stempel pocztowy - akta sądowe, k. 15). Oznacza to więc, że czynność uzupełnienia braków skargi nastąpiła po upływie terminu, co w świetle art. 85 p.p.s.a., czyni ją bezskuteczną. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a.