IV SA/Wr 199/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 lipca 2017 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. decyzją z dnia [...], Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz art. 2, art. 3, art. 4, art. 7, art. 8 ust. 1, ust. 3, art. 38 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. S, od decyzji wydanej przez działającą z upoważnienia Prezydenta Miasta J. Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania W. S. pomocy w formie zasiłku okresowego od stycznia 2017 r., utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podało, że uzasadniając odmowę przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego organ I instancji wskazał, że od marca 2015 r. w okresach roku akademickiego zainteresowany korzysta z przyznawanego mu przez K. Państwową Szkołę Wyższą w J. stypendium socjalnego, z uwagi na podjęcie i kontynuowanie studiów w ww. szkole. Z zaświadczenia ww. uczelni z dnia 29.12.2016 r. wynika, iż zainteresowany otrzymał w semestrze zimowym (tj. od października 2016 r. do lutego 2017 r.) świadczenie z funduszu pomocy materialnej dla studentów w formie: - stypendium socjalnego w wysokości 783 zł mies. netto do listopada 2016 r. i 1133 zł mies. netto od grudnia 2016 r. - stypendium specjalnego w wysokości 320 zł mies. netto do listopada 2016 r. 920 zł mies. netto od grudnia 2016 r. Organ wskazał, że wnioskodawca mieszka wraz z małoletnim synem. Dochód dwuosobowej rodziny strony wynosi: od października do listopada 2016 r. - 1103 zł mies. (783 zł + 320 zł ), zaś od grudnia 2016 r. do lutego 2016 r. - 2053 zł mies. (1133 zł + 920 zł), zaś kryterium dochodowe dwuosobowej rodziny wynikające z przepisów ustawy o pomocy społecznej wynosi 1028 zł, a zatem rodzina W. S. kryterium to przekracza i tym samym nie kwalifikuje się do świadczeń pomocy społecznej formie zasiłku stałego, okresowego czy celowego. Odwołanie od powyższej decyzji złożył jej adresat W. S. Wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, dochodem jest suma miesięcznych przychodów bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszona o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto art. 4 pkt 3 ustawy stanowi, że pomoc materialna, mająca charakter socjalny albo motywacyjny, przyznana na podstawie przepisów o systemie oświaty nie podlega wliczaniu do dochodów. Wobec powyższego w ocenie składającego odwołanie, stypendium socjalne i specjalne jako pomoc przyznana przez jednostkę systemu oświaty na podstawie przepisów ustawy o szkolnictwie wyższym nie jest dochodem mającym wpływ na ustalenie prawa do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. zważyło, co następuje: Na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Przedstawiło również założenia pomocy społecznej wyrażone najogólniej w art. 2, art. 3, art. 4 i art. 7 ustawy o pomocy społecznej. Stwierdziło, że z akt sprawy wynika, że W. S., jest osobą nieaktywną zawodowo, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku, od 28 stycznia 2011 r. Prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe wraz z małoletnim synem. W. S. legitymuje się lekkim stopniem niepełnosprawności (orzeczenie PZON z dnia 08 września 2016 r.). W niniejszej sprawie na przeszkodzie pozytywnego rozpatrzenia wniosku W. S. stanął dochód jego rodziny, który przekracza, w czym Kolegium zgadza się z organem I instancji, kryterium dochodowe. Wskazać należy, że stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, art. 41, art. 53a i art. 91, przysługuje: 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej", 2) osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 514 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym na osobę w rodzinie ", 3) rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej dalej "kryterium dochodowym rodziny" - przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Stosownie jednakże do art. 8 ust. 4 pkt 3 do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; Z akt niniejszej sprawy (zaświadczenie z 26.10.2016 r. K. Państwowej Szkoły Wyższej w J. ) wynika, iż od marca 2015 r., w okresach roku akademickiego, W. S. otrzymuje, przyznawaną mu przez K. Państwową Szkołę Wyższą w J., pomoc materialną dla studentów w formie: - stypendium socjalnego w kwocie 633 zł ( od marca do czerwca 2015 r.) - stypendium socjalnego w kwocie 633 zł ( od października 2015 r. do lutego 2016 r.) - stypendium socjalnego w kwocie 783 zł ( od marca 2016 r. do czerwca 2016 r.) - stypendium socjalnego w kwocie 783 zł ( od października 2016 r. do lutego 2017 r.) Ponadto z zaświadczenia z dnia 29 grudnia 2016 r. K. Państwowej Szkoły Wyższej w J. wynika, że w wyniku podwyższenia świadczeń socjalnych W. S. otrzymuje: - stypendium socjalne w kwocie 1133 zł miesięcznie, od października do lutego 2017 r. - stypendium specjalne w kwocie 920 zł miesięcznie, od października do lutego 2017 r. W zaświadczeniu tym wskazano, że w miesiącu grudniu 2016 r. świadczenia socjalne zostały podwyższone, stypendium socjalne o 350 zł, a specjalne o 600 zł miesięcznie i wypłacone z wyrównaniem. Jednocześnie z zaświadczenia z dnia 09 stycznia 2017 r. K. Państwowej Szkoły Wyższej w J. wynika, że w grudniu 2016 r. W. S. otrzymał łączną kwotę 3953 zł (na którą składało się stypendium socjalne w wysokości 1833 zł oraz stypendium specjalne w wysokości 2120 zł). Dochód dwuosobowej rodziny strony, ustalony zgodnie z art. 8 ust. 3, 4 i 12 cyt. wyżej ust o pomocy społecznej wyniósł zatem w 2016 r.: - od stycznia do lutego 2016 r. 633 zł tytułem otrzymanego stypendium socjalnego - od marca do czerwca 2016 r. - 783 zł tytułem otrzymanego stypendium socjalnego, - od października do listopada 2016 r. – 783 zł tytułem otrzymanego stypendium socjalnego oraz 320 zł miesięcznie tytułem otrzymanego stypendium specjalnego, - w miesiącu grudniu 2016 r. - 1833 zł tytułem otrzymanego stypendium socjalnego w wysokości (783 zł + 350 zł x 3 wyrównania) oraz 2120 zł tytułem otrzymanego stypendium specjalnego (320 zł + 600 zł x 3 wyrównania). Ponieważ swój wniosek W. S. złożył w miesiącu grudniu 2016 r., w myśl art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, a zatem z listopada 2016 r. Jak wynika z powyższego zestawienia, w listopadzie 2016 r. W. S. otrzymał łącznie kwotę 1103 zł tytułem stypendium socjalnego i specjalnego, co po podzieleniu na dwie osoby w rodzinie wynosi 551,50 zł. Tym samym jego dwuosobowa rodzina przekroczyła kwotę kryterium dochodowego wynoszącą 514 zł na osobę w rodzinie. Nie nastąpiła tu też utrata dochodu, bowiem w grudniu 2016 r. w związku z wyrównaniem od października 2016 r., W. S. otrzymał łącznie 3953 zł, tytułem obu stypendiów. W swym odwołaniu W. S. podnosi, że kwoty tych stypendiów nie powinny być wliczane do jego dochodu na podstawie art. 8 ust. 4 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty. Odwołujący się podnosi, że pomoc została mu przyznana przez jednostkę systemu oświaty na podstawie przepisów o szkolnictwie wyższym i nie powinna być ta pomoc ujmowana w jego dochodzie. Wskazać należy, że stosownie treści art. 90b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2016 r., poz. 1943 ze zm.) uczniowi przysługuje prawo do pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa lub budżecie właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Pomoc materialna jest udzielana uczniom w celu zmniejszenia różnic w dostępie do edukacji, umożliwienia pokonywania barier dostępu do edukacji wynikających z trudnej sytuacji materialnej ucznia, a także wspierania edukacji uczniów zdolnych. Stosownie natomiast do treści art. 173 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016 r., poz. 1842) student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie: 1) stypendium socjalnego; 2) stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych; 3) stypendium rektora dla najlepszych studentów; 4) stypendium ministra za wybitne osiągnięcia; Art. 179 ust. 1 stanowi zaś, że stypendium socjalne ma prawo otrzymywać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. W dalszej części tego artykułu określono kryteria przyznawania stypendiów socjalnych dla studentów. Stosownie do art. 180 stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych może otrzymywać student z tytułu niepełnosprawności potwierdzonej orzeczeniem właściwego organu. W ocenie Kolegium świadczenia wymienione w przywołanych ustawach, są kierowane do różnych grup społecznych (uczniowie lub studenci) i choć związane są z sytuacją materialną ucznia lub studenta, to jednak kryteria przyznawania tych świadczeń nie są tożsame. Ponadto sytuacja studentów i uczniów jest także zróżnicowana, choćby ze względu na wiek i możliwości zdobywania dodatkowych środków we własnym zakresie na utrzymanie i koszty związane z nauką. Nie można zatem uznać, że uczniowie i studenci stanowią jedną grupę społeczną. Skoro zatem ustawodawca w art. 8 ust. 4 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej przyjął, że do dochodu niezbędnego do ustalenia prawa do świadczeń z pomocy społecznej nie wlicza się jedynie pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty, to należy uznać, że w przepis ten nie obejmuje stypendiów ( w tym socjalnych i specjalnych) wypłacanych studentom, a zatem otrzymywane przez W. S. stypendia socjalne i specjalne należy uwzględniać w jego dochodzie. Tym samym, co wykazano wyżej, ponieważ dochód na osobę w rodzinie W. S. przekracza kryterium dochodowe wynikające z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U.2015.1058), słusznie organ I instancji odmówił W. S. przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego. W tym stanie rzeczy, Kolegium w pełni podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, albowiem jest ona zgodna z obowiązującym prawem i ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz zawiera wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia, a ich ocena nie nosi cech dowolności. Skargę na powyższą decyzję złożył wnioskodawca. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając swoje stanowisko podał, że wyłączenie stypendiów z systemu oświaty i wliczenie do dochodów przy ustaleniu kryterium dochodowego dla potrzeb opieki społecznej narusza art. 70 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie równego dostępu do indywidualnej pomocy finansowej uczniów i studentów. W świetle powyższego otrzymywane stypendia nie podlegają wliczeniu do dochodu jako wpływającego na prawo do świadczeń z opieki społecznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, a uzasadniając ten wniosek przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Akt administracyjny jest niezgodny z prawem o ile przy jego wydaniu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego wówczas to sąd w oparciu o art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 – zwanej dalej p.p.s.a) może w zależności od okoliczności uchylić decyzję, stwierdzić jej nieważność lub uznać, że została wydana z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola Sądu, oparta na wskazanych wyżej przepisach, daje podstawę do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja i decyzją organu I instancji nie narusza prawa. Podstawę materialnoprawną do rozpoznania skargi stanowi ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej dalej u.p.s. (Dz.U. z 2015 r. poz. 163 ze zm.). W art. 2 ust. 1 stanowi ona, że pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasady i możliwości. Przepis ten przewiduje zastosowanie pomocy społecznej przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek – występowania trudnej sytuacji życiowej i niemożliwości jej samodzielnego przezwyciężenia. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania był wniosek skarżącego z dnia 23 grudnia 2016 r., w którym wniósł o przyznanie zasiłku okresowego od stycznia 2017 r. Zgodnie z art. 38 u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego (...). Jednakże stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 3 u.p.s. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91 przysługuje rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej dalej "kryterium dochodowy rodziny" przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego powodu wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosi zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1058) 514 zł. Okoliczności faktyczne istotne dla rozpoznania niniejszej sprawy są niesporne. Rodzina skarżącego jest rodziną dwuosobową. Wnioskodawca samotnie wychowuje niepełnoletniego syna (niepełnoletni – w dacie wydania decyzji). Niesporne jest również, że zainteresowany jest studentem K. Państwowej Szkoły Wyższej w J. Legitymuje się lekkim stopniem niepełnosprawności (orzeczenie PZON z dnia 8 września 2016 r.). Wnioskodawca otrzymuje przyznaną mu przez K. Państwową Szkołę Wyższą pomoc materialną dla studentów w formie stypendium socjalnego, które od października 2016 r. do lutego 2017 r. wynosiło 1133 zł miesięcznie oraz stypendium specjalne, które w tym samym okresie wynosiło 920 zł miesięcznie. Powyższe dane dotyczące stypendium wynikają z zaświadczenia wymienionej wyżej uczelni z dnia 29 grudnia 2016 r. i 9 stycznia 2017 r. Stwierdzają one, że świadczenia socjalne zostały podwyższone w grudniu 2016 r. z wyrównaniem od października 2016 r. W grudniu 2016 r. skarżący otrzymał świadczenia z funduszu pomocy materialnej w kwocie 3953 zł. (Świadczenia za grudzień 2016 r. + wyrównanie) Wcześniej – do listopada 2016 r. skarżący z tytułu świadczeń socjalnych otrzymywał stypendium socjalne w kwocie 783 zł oraz stypendium specjalne w kwocie 320 zł – łącznie 1103 zł. Dochód skarżącego osiągany w listopadzie 2016 r. ma istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy – z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pomocy skarżący złożył w grudniu 2016 r., a w myśl art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, czyli z listopada. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, jak wynika z treści skargi, jest to czy otrzymywane przez skarżącego stypendia są dochodem w rozumieniu art. 8 ust. 4 pkt 3. Stypendium, które skarżący otrzymał w listopadzie 2016 r. wynosiło 1103 zł, natomiast dochód rodziny skarżącego uprawniający do przyznania świadczenia z opieki społecznej powinien wynosić 1028 zł. Rozważając zarzuty skargi należy poddać analizie treść art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 u.p.s., prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, przysługuje osobie, której dochód nie przekracza określonej kwoty, zwanej "kryterium dochodowym". Zgodnie zaś z art. 8 ust. 3 w/w ustawy, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W myśl zaś ust. 4 w/w art.8 ustawy, do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2) zasiłku celowego; 3)pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4) wartości świadczenia w naturze; 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 5a) świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych ; 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego; 7) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. poz. 195), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 575). Według Sądu, brzmienie powyższych przepisów jest jednoznaczne, co pozwala na stwierdzenie, że na gruncie ustawy o pomocy społecznej pod pojęciem dochodu należy rozumieć wszystkie przychody bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, z wyłączeniem jedynie odliczeń i pomniejszeń enumeratywnie w nich wymienionych, jako, że katalog owych wyłączeń zawarty cyt. wyżej art. 8 ust. 4 ma charakter zamknięty, co oznacza, iż niewymienione w nim przychody podlegają wliczeniu do dochodu branego pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej. Art. 8 ust. 4 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty. Skarżący wskazuje, że stypendium, które otrzymywał ma te same cele i kryteria, co stypendia wypłacane na podstawie ustawy o systemie oświaty, dlatego też różnicowanie podobnych świadczeń w ocenie skarżącego nie jest zasadne. Podkreślić w tym miejscu należy, że stosownie do treści art. 90b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2015 r., poz. 2156 ze zm.), uczniowi przysługuje prawo do pomocy materialnej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa lub budżecie właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Pomoc materialna jest udzielana uczniom w celu zmniejszenia różnic w dostępie do edukacji, umożliwienia pokonywania barier dostępu do edukacji wynikających z trudnej sytuacji materialnej ucznia, a także wspierania edukacji uczniów zdolnych. Stosownie natomiast do treści art. 173 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.), student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium socjalnego. Art. 179 ust. 1 stanowi, że stypendium socjalne ma prawo otrzymywać student znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej. W dalszej części tego artykułu określono kryteria przyznawania stypendiów socjalnych dla studentów. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, zauważyć należy, że świadczenia wymienione w ostatnio przywołanych ustawach są kierowane do różnych grup społecznych (uczniowie lub studenci). Choć związane są z sytuacją materialną ucznia lub studenta, to jednak kryteria przyznawania tych świadczeń nie są tożsame. Ponadto sytuacja studentów i uczniów jest także zróżnicowana, choćby ze względu na wiek i możliwości zdobywania dodatkowych środków we własnym zakresie na utrzymanie i koszty związane z nauką. Nie można tym samym przyjąć, że uczniowie i studenci stanowią jedną grupę społeczną, a ustawodawca w art. 8 ust. 4 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej przyjął z naruszeniem art. 32 Konstytucji, że do dochodu niezbędnego do ustalenia prawa do świadczeń z pomocy społecznej nie wlicza się jedynie pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty, z pominięciem stypendiów socjalnych wypłacanych studentom. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, uznać należy, że Kolegium zasadnie przyjęło, iż dochód skarżącego przekracza kryterium dochodowe upoważniające do przyznania świadczenia z pomocy społecznej. Z powołanych przyczyn zarzuty skargi należy uznać za niezasadne. Z tych też względów na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.