IV SA/Wr 200/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu Przyrodniczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia kary zawieszenia w korzystaniu z praw studenta na okres jednego roku postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 16 czerwca 2008 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 200/08. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych tego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, przez wskazanie zaskarżonego postanowienia, gdyż w niniejszej sprawie w dacie 30 maja 2008 r. nie zapadło żadne postanowienie Sądu. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 9 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zgodnie z art. 178 p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei, po myśli art. 197 § 2 p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że Sąd skutecznie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Skarżący nie uzupełnił wskazanego braku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.