IV SA/Wr 202/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie: NSA Jolanta Sikorska WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (sprawozdawca) Protokolant: Marzena Korokowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Fundacji A w J. G. na decyzję D. Kuratora Oświaty we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wykreślenia placówki "B" z ewidencji placówek i szkół Miasta J. G. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od D. Kuratora Oświaty we W. na rzecz Fundacji A w J. G. kwotę 10 zł (dziesięć złotych ) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi; nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. - 2 - UZASADNIENIE D. Kurator Oświaty we W. , w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2002 r. , sygn. akt II SA/Wr 1622/2001 , stwierdzającym nieważność decyzji odwoławczej tegoż Kuratora z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wykreślenia prowadzonej przez Fundację A w J. G. placówki B z ewidencji placówek i szkół niepublicznych Miasta J. G. , decyzją z dnia [...]r. Nr [...], podjętą na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) oraz art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ( Dz.U. z 1996 r. Nr 67 , poz. 329 ze zm. ) , utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. G. z dnia [...]r. Nr [...] o wykreśleniu wymienionej placówki B z ewidencji placówek i szkół niepublicznych Miasta J. G. Prezydent Miasta J. G. swoją decyzję wydał na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, uwzględniając w tym zakresie wystąpienie D. Kuratora Oświaty ( pismo z dnia [...]r. Nr [...]). Uzasadniając wykreślenie przedmiotowej placówki z ewidencji organ I instancji podał , iż podstawą wniosku D. Kuratora Oświaty było ustalenie tego organu , w trybie nadzoru pedagogicznego , tj. po przeprowadzeniu w dniu [...]r. diagnozy placówki B , że wymieniona placówka nie prowadzi działalności statutowej w zakresie kształcenia ustawicznego , nie spełnia także wymagań nałożonych na organizatorów kształcenia , dokształcania i doskonalenia dorosłych w formach pozaszkolnych , określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych ( Dz.U. Nr 103, poz.472). Przytaczając treść art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, który stanowi , iż wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w przypadku stwierdzenia, w trybie nadzoru pedagogicznego , że działalność szkoły lub placówki jest sprzeczna z przepisami ustawy lub statutem , Prezydent Miasta J. G. stwierdził , iż wymieniona podstawa prawna nakłada na jednostkę samorządu terytorialnego obowiązek wykreślenia z ewidencji szkół i placówek niepublicznych , placówki niespełniającej wymogów ustawy . D. Kurator Oświaty utrzymując w mocy wyżej omówioną decyzję I instancji podał w uzasadnieniu , iż niesporne jest , że B w ogóle nie podjął działalności w przewidzianym terminie , dlatego też decyzja I instancji o wykreśleniu placówki z ewidencji jest decyzją prawidłową merytorycznie , chociaż według Kuratora , Prezydent Miasta J. G. "przytoczył złą podstawę prawną do zaistniałego stanu faktycznego". Kurator przyznał , iż było to wynikiem powielenia wskazania podstawy prawnej zawartego w jego wniosku o wykreślenie placówki , niemniej obowiązkiem organu I instancji było dokonanie samodzielnej oceny stanu faktycznego i przypisanie mu odpowiedniej normy prawnej .Wydanie swojej decyzji na podstawie art. 83 ust.1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty Kurator traktuje jako korektę wadliwej podstawy prawnej przyjętej przez organ I instancji "dla niezmienionego stanu faktycznego ". Decyzję Nr [...] D. Kuratora Oświaty zaskarżył Prezes Fundacji A w J. G. , zarzucając rażące naruszenie prawa "przez zmianę podstawy materialnoprawnej rozstrzyganej sprawy administracyjnej oraz naruszenie zasady dwuinstancyjności rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy" i wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Kuratora na podstawie art. 156 §1 pkt 2 kpa. Kolejnymi pismami procesowymi strona skarżąca zgłosiła dalsze zarzuty, w tym co do rażącego zaniedbania organów administracji publicznej w ustaleniu stanu faktycznego. Na poparcie swoich twierdzeń skarżąca wnosiła o włączenie do akt niniejszej sprawy jako dowodu akt trzech spraw postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych , dotyczących Fundacji A w J. G. Ponawiając w kolejnym piśmie procesowym zarzut rażących zaniedbań w ustaleniu stanu faktycznego strona skarżąca powoływała się na dowód w postaci zeznań świadków w postępowaniu prowadzonym przez Urząd Kontroli Skarbowej we W. Sygn.akt IV SA/Wr 202/04 - 3 - Z kolei w piśmie procesowym datowanym na [...]r. a złożonym Sądowi w dniu [...]r. skarżąca zmodyfikowała wniosek skargi żądając uchylenia decyzji obu instancji a nadto zgłoszony został zarzut naruszenia art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 135 , poz. 1271 ze zm. ) "poprzez zlekceważenie poglądu NSA zawartego w wyroku z dnia 26.07.2002r., sygn. akt II SA/Wr 1622/2001". W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty we W. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Organ II instancji stwierdził ponownie , iż na podstawie analizy dokumentów , uznał za bezsporne , że strona skarżąca w ogóle nie podjęła działalności w przewidzianym terminie i stąd utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. G. o wykreśleniu placówki z ewidencji. Strona obecna na rozprawie w dniu 20.042005 r. ponowiła wniosek o uchylenie decyzji I i II instancji , podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 15 kpa , art. 83 ust. 1 ustawy o systemie oświaty oraz art. 99 ustawy Przepisy wprowadzające oraz podkreślając , że wadliwość wymienionych decyzji wynika z nieustalenia stanu faktycznego . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skargę należało uznać za zasługującą na uwzględnienie . Wykreślenie placówki oświatowej z ewidencji , przewidziane w art. 83 ust. 1 ustawy o systemie oświaty ma charakter obligatoryjny , niemniej przy spełnieniu przesłanek enumeratywnie określonych w pkt 1-5 art. 83 ust. 1 omawianej ustawy . W niniejszej sprawie Prezydent Miasta J. G. jako organ I instancji wykreślił B powołując się na przepisy art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie oświaty , co było też zgodne z wnioskiem Kuratora Oświaty z dnia [...] r. W myśl wskazanej normy prawnej wpis do ewidencji podlega wykreśleniu w przypadku stwierdzenia , w trybie nadzoru pedagogicznego , że działalność szkoły lub placówki jest sprzeczna z przepisami ustawy lub statutem - jeżeli osoba prowadząca szkołę lub placówkę w wyznaczonym terminie nie zastosowała się do poleceń organu sprawującego nadzór pedagogiczny . Natomiast organ II instancji Kurator Oświaty utrzymując w mocy decyzję I instancji powołał w podstawie prawnej przepisy art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty dotyczące przypadku wykreślenia wpisu do ewidencji wobec niepodjęcia działalności przez szkołę lub placówkę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji. Swoją odmienną kwalifikacje prawną Kurator Oświaty utożsamiał z uprawnioną przez organ II instancji korektą wadliwej podstawy prawnej "dla niezmienionego stanu faktycznego". Jak wynika z akt sprawy postępowania administracyjnego ustalenie stanu faktycznego odbyło się wyłącznie w oparciu o notatkę służbową z dnia [...] r. Nr [...], sporządzoną przez wizytatorów Kuratorium Oświaty we W. w wyniku diagnozy przeprowadzonej dnia [...]r. "w niepublicznej placówce kształcenia ustawicznego B. Już to , iż do stanu faktycznego ustalonego wyłącznie na podstawie tylko tego jednego wskazanego wyżej dokumentu organy obu instancji zastosowały różne normy prawa materialnego o wykreśleniu placówki oświatowej z ewidencji , zastosowanie których następuje przy odmiennych okolicznościach faktycznych , świadczy bez wątpienia , iż naruszone zostały przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 7 kpa obowiązkiem organów administracji publicznej , zarówno I instancji , jak i odwoławczego (w związku z art. 140 kpa) jest podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego . Powyższa ogólna zasada prawdy obiektywnej zakreśla zatem szerokie granice postępowania dowodowego , w ramach którego , zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy , przy respektowaniu dyrektywy wynikającej z art. 75 § 1 kpa , stosownie do której jako dowód należy dopuścić wszystko , co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy , a nie jest sprzeczne z prawem . Kurator Oświaty w swoim postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji uchybił powyższym zasadom. Nie odniósł się m.in. do wyjaśnień strony oraz zgłaszanych przez nią wniosków dowodowych . Sygn.akt IV SA/Wr 202/04 - 4 - Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji , stosownie do wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa , powinno wynikać przede wszystkim jakie fakty organ uznał za udowodnione i w niniejszej sprawie powinno to polegać przede wszystkim na udowodnieniu niepodjęcia działalności przez placówkę w terminie wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji . Kurator Oświaty bezpodstawnie przyjął , iż jest to okoliczność bezsporna. Z zaskarżonej decyzji Kuratora Oświaty nie wynika przy tym , co dla organu oznacza owo niepodjęcie działalności w rozumieniu art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie oświaty . Zdaniem Sądu powyższe wyjaśnienie ma dla sprawy zasadnicze znaczenie , bowiem jak wynika z akt sprawy notatka służbowa z dnia [...]r. , a więc jak należy mniemać i przeprowadzona diagnoza nie odnosiła się do pełnego zakresu działalności statutowej B. Pominięcie wyjaśnień i wniosków strony wymagało , też w myśl art. 107 § 3 kpa , podania przyczyn , z powodu których odmówiono im wiarygodności i mocy dowodowej. Z tych samych powodów Sąd uznał, iż uwzględniając skargę należy uchylić także decyzję I instancji jako podjętą z naruszeniem przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zwrócić należy uwagę , iż w decyzji organu I instancji brak jest całkowicie wskazania , z jakimi to przepisami ustawy lub statutem sprzeczna jest działalność placówki B. Z uwagi na powyższe , na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit.c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 135 , poz.1270 ze zm ) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku . O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy .