IV SA/Wr 202/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 listopada 2009 r. sprawy ze skargi U.K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] orzekającej o utracie przez U. K. z dniem 23.10.2008r. statusu bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnego z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołano przepis art. 33 ust. 4 pkt 3 i art. 75 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /tj. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm./. W uzasadnieniu orzeczenia organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżoną decyzją orzeczono o utracie przez U. K. statusu bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 23.10.2008r. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Od tej decyzji U. K. złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciła organowi I instancji, że nikt z pracowników Urzędu nie poinformował jej, iż po 2 dniach od daty kiedy otrzymała skierowanie, pracodawca wycofał swoją ofertę. Ponadto dodała, że zawsze była dyspozycyjna i czekała na kontakt z urzędem pracy. Czuje się pokrzywdzona, że kiedy po 35 latach pracy otworzyła się przed nią szansa na uzyskanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, nikt z pracowników urzędu pracy nie doradził jej co powinna zrobić aby tej szansy nie stracić. W toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że U. K. zarejestrowała się w dniu 18.04.2008r. w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 26.04.2008r. Zainteresowana posiada wykształcenie średnie ekonomiczne. W dniu 18.08.2008r. U. K. otrzymała ofertę pracy do firmy G. L. Spółka Akcyjna na stanowisko pracownika ds. obsługi umów. Odbiór skierowania zainteresowana pokwitowała własnoręcznym podpisem w dniu 18.08.2008r., zapoznała się również z prawami i obowiązkami bezrobotnego kierowanego do pracy. Z treści ww. skierowania wynika, że podano w nim adres e-mail pracodawcy i zobowiązano zainteresowaną do rozliczenia ww. skierowania do dnia 23.10.2008r. Z informacji uzyskanej od pośrednika pracy (adnotacja urzędowa z dnia 19.12.2008r./ wynika, że pomimo iż ww. ofercie podana była jedynie forma kontaktu za pomocą poczty elektronicznej, to strona po zapoznaniu się z przedstawioną jej ofertą pracy nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń co do takiej formy kontaktu z pracodawcą. W dniu 23.10.2008r U. K. zgłosiła się do pośrednika pracy i złożyła pisemne oświadczenie z którego wynika, że w ogóle nie skontaktowała się ww. pracodawcą z powodu proponowanej zbyt niskiej stawki wynagrodzenia. W związku z powyższym Prezydent W. decyzją z dnia [...] orzekł o utracie przez zainteresowaną statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 23.10.2008r. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia. O decyzji tej zainteresowana wniosła odwołanie do Wojewody D. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji uznając, że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy wymaga uzupełnienia i nie daje podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia. Decyzją z dnia [...] Prezydent W. ponownie orzekł o utracie przez U.K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 23.10.2008r. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Od decyzji tej zainteresowana wniosła odwołanie do Wojewody D. Wojewoda D. po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, bowiem została ona wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zgodnie z zapisem art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy status osoby bezrobotnej nie przysługuje bezrobotnemu, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, albo udziału w szkoleniu, stażu, przygotowaniu zawodowym miejscu pracy. Natomiast zgodnie z art. 75 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia /.../.W takim przypadku starosta /prezydent/ orzeka o pozbawieniu statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku na okres 90 dni. U. K. otrzymała propozycję pracy na stanowisku - pracownik ds. obsługi umów. Przedstawiona propozycja była zgodna z ustawową definicją "odpowiedniej pracy", która oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin. Zainteresowana spełniała wszystkie ww. przesłanki. Po szczegółowej analizie całej dokumentacji organ odwoławczy uznał, że nowe informacje podniesione przez stronę w odwołaniu nie miały wpływu na ocenę postawy i zaangażowania bezrobotnej w poszukiwania pracy. W tej sytuacji organ odwoławczy nie może zarzucić organowi I instancji naruszenia przepisów prawa. Niewątpliwie inaczej zostałaby oceniona sytuacja gdyby U. K. wysłała swoją ofertę do wskazanego w skierowaniu pracodawcy i to pracodawca wybrałby innego kandydata. Ponadto należy jeszcze zwrócić uwagę, że w dniu 23.10.2008r. tj. w dacie ostatecznego terminu rozliczenia oferty U. K. złożyła pisemne oświadczenie, że w wyznaczonym przez urząd pracy okresie tj. od dnia 18.08.2008r. do dnia 23.10.2008r. nie skontaktowała się pracodawcą, a zarazem potwierdziła, że zrezygnowała ze złożenia oferty z powodu niskiego wynagrodzenia. Argument ten nie mógł zostać uwzględniony przez organ odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy proponowane przez pracodawcę wynagrodzenie miesięczne za pracę wynosiło 1500 zł.-1700 zł. /brutto/, było więc wyższe od minimalnego wynagrodzenia /minimalne wynagrodzenie w 2008r. wynosiło 1126zł. brutto miesięcznie/. Zgodnie z obowiązującymi przepisami bezrobotny ma prawo szukać pracy, która spełniłaby jego oczekiwania, jednak ma obowiązek przyjmować propozycje pracy przedstawione przez urząd, a odmowa przyjęcia skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej. Z dokumentów dołączonych do odwołania wynika, że zainteresowana została poinformowana o skutkach prawnych związanych z podjęciem przez siebie takiej decyzji. Proponowana praca na stanowisku- pracownik ds. obsługi umów była dla U. K. odpowiednim zatrudnieniem, strona nie przedstawiła żadnych przeciwwskazań medycznych do jej wykonywania, a łączny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekraczał 3 godzin. U. K. po otrzymaniu ww. oferty pracy w dniu 18.08.2008r. nie przedstawiła żadnych zarzutów odnośnie przestawionej propozycji zatrudnienia. W związku z powyższym strona będąc osobą bezrobotną miała obowiązek złożyć swoją aplikację do potencjalnego pracodawcy i czekać na jego decyzję. Zaniechanie kontaktu z pracodawcą prowadzi w tym przypadku do zastosowania sankcji wynikających z art. 33 ust.4 pkt 3 oraz 75 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy tj. do utraty przez zainteresowaną od dnia 23.10.2008r. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. W skardze na powyższą decyzję U. K. wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła: 1. rażące naruszenie art. 7 kpa poprzez nie wyjaśnienie dowodami stanu faktycznego w sposób umożliwiający rozstrzygnięcie sprawy decyzją zgodnie ze stanem faktycznym, 2. rażące naruszenie art. 8 kpa prowadzenie postępowania w sposób wykluczający pogłębienie zaufania obywateli wobec państwa poprzez nie ustosunkowanie się w sposób kompleksowy do jej zarzutów i podnoszonych kwestii w toku postępowania, 3. naruszenie art. 107 kpa nienależyte uzasadnienie kwestionowanej decyzji poprzez lakoniczne przytoczenie przepisów prawa materialnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że urzędnik organu nie zawiadomi jej o nieaktualności oferty pracy. Negatywne zaś konsekwencje tego zachowania poniosła skarżąca. Zdaniem skarżącej organ orzekający nie przeprowadził postępowania dowodowego w odniesieniu do aktualności oferty. Ponadto skarżąca podkreśliła, że gdyby nawet zgłosiła się do pracodawcy, to wobec wycofania oferty, nie zostałaby zatrudniona. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D., wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżone decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności decyzji z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego. Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej, chyba że wynika to z przepisu prawa. Skarga jest nieuzasadniona. W karcie rejestracyjnej bezrobotnego skarżąca wskazała, iż legitymuje się wykształceniem średnim ekonomicznym z zawodem wyuczonym Technik Ekonomista. Podała, iż zawodem wykonywanym jest referent d/s administracji. Skarżąca była zatrudniona m.in. na stanowisku referenta d/s logistyki, referenta. W dniu 25.04.2008r. skarżąca została pouczona o promocji i obowiązkach bezrobotnego. Decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] uznano skarżącą z dniem 18.04.2008r. za osobę bezrobotną i przyznano prawo do zasiłku od dnia 26.04.2008r. do dnia 25.04.2009r. W dniu 18.08.2008r. skarżąca otrzymała informację o prawach i obowiązkach osoby kierowanej do pracodawcy. Skarżąca w dniu 18.08.2008r. zgłosiła się do pośrednika pracy, który przedstawił jej ofertę pracy do firmy G. L. SA we W. na stanowisku pracownik d/s obsługi umów. W zgłoszeniu oferty podano, że zatrudnienie jest na czas określony w systemie jednozmianowym z wynagrodzeniem brutto 1500-1700 zł na terenie W. Pracodawca wymagał wykształcenia min. średniego – staż pracy bez znaczenia, z możliwością przyuczenia na oferowanym stanowisku. W ofercie wskazano, że kontakt z pracodawcą możliwy jest wyłącznie za pomocą poczty elektronicznej – której adres e-mail podano. Skarżąca nie zgłosiła zastrzeżeń do przedłożonej oferty pracy ani nie wskazała przeciwwskazań do podjęcia pracy. Skarżąca otrzymała w dniu 18.08.2008r. skierowanie do pracodawcy z wyznaczonym terminem wysłania aplikacji /drogą elektroniczną/ najpóźniej do dnia następnego tj. 19.08.2008r. z terminem rozliczenia z skierowania u pośrednika pracy w dniu 23.10.2008r. W dniu 23.10.2008r. skarżąca złożyła oświadczenie, w którym podała, że "nie skontaktowała się z pracodawcą G. L. SA ponieważ stawka wynagrodzenia jest na niska. Zapoznałam się z definicją odpowiedniej pracy i zostałam poinformowana o konsekwencjach uzasadnionej odmowy podjęcia pracy". W świetle materiałów sprawy organ administracyjny trafnie uznał, iż skarżąca odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniej pracy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 20.04.2004r., o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /tj. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm./. Pojęcie odpowiedniej pracy oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniu społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie, a łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godziny. Skarżąca legitymuje się wymaganym przez pracodawcę wykształceniem ekonomicznym, a zatem posiadała wystarczające kwalifikacje do wykonywania pracy na zgłoszonym stanowisku. Skarżąca nie przedstawiła przeciwwskazań medycznych do wykonywania odpowiedniej pracy. Łączny dojazd do miejsca wykonywania proponowanej pracy nie przekracza 3 godzin. Również wysokość deklarowanej płacy przez pracodawcę nie narusza przepisów dotyczącego minimalnego wynagrodzenia. W tym miejscu należy wskazać, że w wyznaczonym skarżącej terminie wysłania aplikacji do pracodawcy /tj. 19 sierpnia/ zgłoszenie oferty pracy było aktualne. Okoliczności sprawy uzasadniają więc zastosowanie względem skarżącej sankcji przewidzianej w art. 33 ust. 4 pkt 3 w zw. z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /tj. Dz.U. 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm./. Przepis art. 33 ust. 4 pkt 3 stanowi bowiem, że starosta /prezydent/ pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia /.../. Prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia /.../ /art. 75 ust. 1 powołanej ustawy. Pozbawienie statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku następuje na okres 90 dni. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.